Opublikowane przez w Technika i Komunikacja.

1 lipca 2010 r. rozpoczął się proces przejmowania gryfickiej filii Muzeum Kolejnictwa w Warszawie przez Muzeum Narodowe w Szczecinie. Do chwili obecnej przejęto zatrudnionych tam pracowników, teren wystawy oraz zobowiązania wobec dostawców mediów. Po uzyskaniu zgody ministerialnej i przeprowadzeniu stosownych ekspertyz technicznych przekazane zostaną muzealia.

W przyszłym roku przypadnie czterdziesta rocznica funkcjonowania gryfickiego skansenu zachodniopomorskich kolei dojazdowych. Gromadzone są w nim głównie obiekty związane z naszym regionem – które są unikatowe, gdyż szerokość torów wynosi tu 1000 mm, podczas gdy standard to 750 mm. Zgromadzono muzealia, których historia zaczyna się w początkach ubiegłego wieku. Niektóre z nich przeżyły dwie wojny światowe oraz dwie rewolucje, przemiany napędu parowego na spalinowy i likwidację kolei dojazdowych. Stanowią więc „skamieliny” materialnej kultury człowieka, nierozerwalnie związane z gospodarczym rozwojem regionu. Ich wartość jest podwójna: po pierwsze, dziś są już nieliczne (eksponujemy prawie wszystko, co pozostało z taboru obsługującego kiedyś 594 km linii), po drugie, niektóre z nich, jak dinozaury u Spielberga, mogą ożyć.

Tyb 6 3407, najstarszy parowóz w kolekcji z 1909 r., wyprodukowany w Monachium przez Krauss & Co. Obiekt należy do Muzeum Kolejnictwa w Warszawie

Zalążek ekspozycji stanowiły eksponaty wycofywane z eksploatacji w zachodniopomorskiej kolei dojazdowej z Gryfic, Białogardu, Dobrej Nowogardzkiej. Początkowo ustawiano je obok dworca gryfickiego. Kilkanaście parowozów stanowiło początek gryfickiego skansenu, uroczyście otwartego 8 września 1987 r. (Dzień Kolejarza). Powstał on dzięki współpracy Zarządu Kolei Dojazdowych w Szczecinie, władz Miasta i Gminy Gryfice, Wojska Polskiego oraz zaangażowaniu miejscowej społeczności. Pierwszym kierownikiem był Zdzisław Kopera.

W kolejnych latach na podmokłej łące obok magazynów kolejowych położone zostały tory, utwardzono plac, przeniesiono zabytkową obrotnicę, zbudowano perony. Prace finansowane były głównie z funduszy Pomorskiej DOKP i Zarządu Kolei Dojazdowych. W 1993 r. Muzeum Kolejnictwa w Warszawie przygotowało dwie wystawy stałe: Początki kolejnictwa na świecie od 1804 r. i Kolejnictwo od 1945 do 1980 r. Eksponaty stanowiły modele wykonane przez oddział Muzeum Kolejnictwa w Jeleniej Górze (Muzeum Kolejnictwa zlikwidowało ekspozycję 25 marca 2010 r.).

Ty 9785, parowóz z 1921 r., wyprodukowany w Berlinie przez Orenstein & Koppel. Obiekt należy do Muzeum Kolejnictwa w Warszawie

W ubiegłym roku nad skansenem zawisły czarne chmury – województwo mazowieckie wycofało się z finansowania placówki. Dzięki porozumieniu zawartemu pomiędzy województwami zachodniopomorskim a mazowieckim ocalono (acz znacznie uszczuploną) placówkę i włączono w struktury Muzeum Narodowego w Szczecinie. Obecnie trwają prace nad jej nową formułą.

Główną atrakcję wystawy stanowią zabytkowe parowozy, wagony osobowe, towarowe i specjalne oraz drobne urządzenia kolejowe. Można też wybrać się zabytkową ciuchcią nad morze.

http://muzeum.szczecin.pl