Opublikowane przez Gonia w Architektura i Urbanistyka.

Dokładna historia domu przy ul. Marii Skłodowskiej-Curie 11 nie jest znana. Nie zachowały się dokumenty archiwalne ANB. Powstanie tego budynku szacuje się na lata 1920-1924 i jest jednym z pierwszych postawionych domów w tym kwartale zabudowy. Mörikeweg pierwotnie znajdowała się tylko po drugiej stronie al. Wojska Polskiego, w kierunku Stormweg (H. Siemiradzkiego), oraz Johannes Platz (pl. Jakuba Wujka ). Tą część wytyczono dopiero w latach dwudziestych XX w. Większość domów w tej okolicy, ze szczególnym uwzględnieniem willi od strony al. Wojska Polskiego, które były realizowane jako domy dla rodzin oficerów, posiada architekturę modernistyczną.

Fasada

Elewacja boczna

Rzut parteru

Reprezentacyjna willa znajduje się w dużym ogrodzie.

Ogród

Oryginalna bryła architektoniczna o cechach klasycyzujących, posiada reprezentacyjną i symetryczną fasadę od strony al. Wojska Polskiego.

Fasada

Zdobią ją dwie kolumny jońskie oraz taras. Po obu stronach tarasu znajdują się schody prowadzące do ogrodu.

Kolumny jońskie

Widok na fasadę z tarasem

W głębi posesji zachował się budynek gospodarczy, który został przebudowany w latach 90 – XX wieku.

Widok na budynek gospodarczy

Pierwszym właścicielem był Dr Wellmer i prawdopodobnie to jego inicjały (H.W.), znajdują się na kracie drzwi wejściowych.

Krata z inicjałami H.W.

W 1938 r. dom przejmuje firma ubezpieczeniowa National Versicherung Stettin. I z tego okresu prawdopodobnie pochodzi wystrój wnętrza, który zachował się do dzisiaj. Pomieszczenia na parterze m.in. salon, w którym znajduje się oryginalny kamienny kominek oraz kamienna boazeria wokół niego. Podobna stylistyka zachowała się w sieni, klatce schodowej oraz przedpokoju.

Schody prowadzące do sieni

Sień

Widok na strop w sieni

Salon

Kominek w salonie

Drzwi z kamienną boazerią prowadzące z salonu do klatki schodowej

Strop w salonie

Widok na pokój duży

Widok na pokój mały

Drzwi z kamienną boazerią na klatce schodowej

Schody

Dziś ma tutaj swoją siedzibę Okręgowa Izba Lekarska oraz Klub „Remedium”.

O obiekcie opowiadała p. Beata Makowska, której dziękuję za udostępnienie dodatkowych materiałów wykorzystanych w artykule.

Informacje zaczerpnięte z opracowań przygotowanych przez Biuro Dokumentacji Zabytków w Szczecinie oraz Regionalny Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków w Szczecinie, a także z Archiwum Państwowego, Akta Kanalizacji II/3197.

Fot. Gonia.