Opublikowane przez sedina w Wydarzenia.

Gdy 22 maja 1908 roku przystąpiono do budowy gmachu Muzeum Miejskiego, spełniło się życzenie szczecinian wyrażane już od wielu dziesięcioleci. I nie było to życzenie gołosłowne, bowiem to właśnie mieszkańcy Szczecina od lat nie tylko tworzyli różnorodne kolekcje, stanowiące podstawę muzealnych zbiorów, ale też sami zgromadzili fundusze niezbędne do wzniesienia nowego gmachu.

Projekt powierzono miejskiemu architektowi Wilhelmowi Meyerowi-Schwaratu, twórcy wzniesionej w latach 1902-1906 „wizytówki” Szczecina – obecnych Wałów Chrobrego, czyli górującego ponad Odrą monumentalnego zespołu Tarasu Hakena, którego nazwa upamiętniała zasłużonego burmistrza H. Hakena. Muzeum zaplanowano w centralnym miejscu głównej promenady, w sąsiedztwie siedzib władz rządowych oraz zakładu ubezpieczeń i dyrekcji ceł. Projekt wraz z modelem przyjęto w lutym 1907 roku, ze względów oszczędnościowych decydując się na budowę tylko frontowej połowy gmachu. Podczas trwających cztery lata prac budowlanych Meyer dokonał kilku istotnych zmian, które podniosły walory ekspozycyjne wnętrz i podkreśliły prestiżową rangę budynku. Spokojna, ale reprezentacyjna bryła otwarta na nadodrzański bulwar do dziś wywiera wrażenie na zwiedzających miasto.


Od początku 1910 roku pod kierunkiem dr. Waltera Riezlera pracował zespół twórców ekspozycji, którego zadaniem było rozmieszczenie i wyeksponowanie gromadzonych od ponad półwiecza różnorakich zbiorów. Parter i przyziemie przeznaczono na zbiory Towarzystwa Historii i Starożytności Pomorza, które od 1824 roku gromadziło świadectwa dziejów i kultury pomorskiej. Sale wypełniono sztuką sakralną, zbiorami etnograficznymi, zabytkami rzemiosła artystycznego i znaleziskami archeologicznymi, pochodzącymi z darów napływających z całego regionu.

Podstawę ekspozycji malarstwa stanowiły kolekcje Muzeum Miejskiego powołanego w 1857 roku przez Pomorski Związek Sztuki, który od 1843 roku nabywał ze składek członkowskich obrazy spośród dzieł nadesłanych na organizowane co dwa lata wystawy malarstwa. Stopniowo wzbogacały je cenne dary szczecinian, m.in. przekazany przez Henriettę Woldermann zbiór jej ojca Heinricha Scheefera z portretami Franza Halsa, 88 obrazów darowanych przez konsula J. F. Maurera oraz tworzony ćwierć wieku przez H. Stoltinga zbiór grafik, dla którego przeznaczono sale na II piętrze.

Prawdziwym skarbem Muzeum stały się również bogate kolekcje założonego w 1863 roku Muzeum Pomorskiego, znanego głównie ze zbiorów przyrodniczych Dohrnów oraz utworzonej przez Heinricha Dohrna ekspozycji rekonstruowanych rzeźb oraz ceramiki antycznej. Ozdobiły one obejście efektownej klatki schodowej prowadzącej do sali kopułowej z posągiem Colleoniego, ufundowanym przez przemysłowca H. Toepffera.

Dzięki dalszym darczyńcom i staraniom dyrektora Riezlera istotne miejsce w muzeum znalazła także sztuka współczesna i najwyższej próby osiągnięcia artystów pomorskich. Muzeum poświęcone sztukom pięknym i nauce – dzieło ofiarności i aspiracji mieszkańców Szczecina – otwarto 23 czerwca 1913 roku, wiążąc na stałe ze szczytnymi tradycjami szczecińskiego muzealnictwa. W ostatnich latach Muzeum Narodowe w Szczecinie dzięki środkom unijnym i wsparciu Miejskiego Konserwatora Zabytków odrestaurowało kamienne elewacje gmachu, a także odtworzyło pierwotną kolorystykę holu, przywracając budowli jej dawną świetność.

Zapraszamy do Muzeum Narodowego w Szczecinie, Wały Chrobrego 3.

Kurator:
dr Bogdana Kozińska