Opublikowane przez woti w Pamiętać Szczecin.

Hasło „Wysiłkiem całego narodu budujemy 1000 szkół na Tysiąclecie”, wysunięte przez I Sekretarza Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej – Władysława Gomułkę (pseudonim „Wiesław”), znalazło podatny grunt w społeczeństwie polskim.

Ogólnopolską akcję zapoczątkowała uchwała Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu z 9 listopada 1958 roku. Na tej podstawie powołano Społeczny Fundusz Budowy Szkół Tysiąclecia. Powstał Krajowy Komitet SFBS i odpowiednie komitety w terenie.


Do realizacji hasła przystąpiły wszystkie grupy społeczne, zakłady pracy, wojsko, młodzież szkolna, instytucje i Rady Narodowe.

Z drobnych, dobrowolnych składek i ofiar pieniężnych narodu polskiego, poczęły wyrastać nowe, piękne szkoły – „Pomniki Tysiąclecia”.
Społeczeństwo szczecińskie, włączając się w ogólnonarodowy nurt budowy szkół-pomników, dało wyraz więzi z prastarymi Ziemiami Polskimi.

I. Budowa pięćsetnej szkoły tysiąclecia

Akcja budowy Szkół Tysiąclecia znalazła również oddźwięk za granicą. Polacy
mieszkający w Danii postanowili przyjść z pomocą dzieciom w kraju – i to właśnie
zamieszkałym w Szczecinie. W Danii powstał Komitet SFBS, który prowadził do 1965 roku zbiórkę pieniężną wśród tamtejszej Polonii. Na czele komitetu stanął pan Wincenty Kożuch, mieszkający w Kopenhadze. O włączeniu się do akcji budowy szkół przez Polaków zamieszkałych w Danii pisał „Głos Szczeciński” z dnia 28 marca 1961 roku w artykule pt. „Dar Polonii duńskiej dla Szczecina”:

„W 1960 roku Wydział Oświaty Prezydium Miejskiej Rady Narodowej zaproponował budowę nowej szkoły na terenie Szczecin-Śródmieście. W dniu 4 maja 1960 roku Komisja Oceny Projektów Inwestycyjnych przy Miejskiej Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych zakwalifikowała projekt budowy szkoły. Założenia projektu uzyskały klauzurę zatwierdzającą w dniu 5 maja 1960 roku. Decyzją Prezydium RMN i Głównego Architekta Miejskiego z dnia 7 maja 1960 roku, szkoła została zlokalizowana w Szczecinie przy ul. Mickiewicza 23.”

W dniu 8 maja 1961 roku opracowany projekt został zatwierdzony przez Wydział Architektury i Budownictwa MRN.

Dnia 23 marca 1960 roku Wojewódzka Komisja Oceny Projektów Inwestycyjnych przy WKPG-WRN rozpatrywała projekt wstępny zagospodarowania terenu przyszkolnego oraz przedstawione zbiorcze zestawienie kosztów budowy całego obiektu. Koszt całej budowy obiektu szkolnego, łącznie z wyposażeniem, zatwierdzony został na sumę 7 697 000 zł. Projekt szkoły opracował mgr inż. Józef Pokrzywnicki z „Miastoprojektu”.

Projekt zagospodarowania terenu, zadrzewień i urządzeń sportowych opracowała mgr inż. Irena Kozłowska z „Miastoprojektu”. Szkołę inwestował Wojewódzki Komitet Koordynacyjny Społecznego Funduszu Budowy Szkół w Szczecinie. Wykonanie prac zlecono Szczecińskiemu Przedsiębiorstwu Budownictwa Miejskiego nr 1 w Szczecinie.

Zagospodarowanie terenu, budowę urządzeń sportowych i zieleni powierzono Lidze Ochrony Przyrody – Zakład Zadrzewień i Zieleni.

Szczecińskie gazety podawały:
„Jeszcze w bieżącym miesiącu nastąpi położenie kamienia węgielnego pod trzecią szkołę Tysiąclecia w naszym mieście. Podobnie jak inne szkoły projektował ją inż. arch. Józef Pokrzywnicki ze szczecińskiego „Miastoprojektu”.

I dalej:

„Projektant jest absolwentem istniejącego kiedyś przy Szczecińskiej Politechnice Wydziału Architektury. Pracę zawodową w ówczesnym Centralnym Biurze Projektów Budownictwa Miejskiego (obecnym „Miastoprojekcie”) rozpoczął w 1949 roku, zaraz po ukończeniu studiów. Obecnie jest kierownikiem 14 osobowej pracowni nr 5 specjalizującej się w projektowaniu szkół. Inżynier Józef Pokrzywnicki ma na swoim koncie kilkadziesiąt projektów szkół. W uznaniu zasług na X-lecie „Miastoprojektu” otrzymał srebrnego Gryfa Pomorskiego, a w roku 1956 – Srebrny Krzyż Zasługi.

Niektóre jego projekty znalazły się w Katalogu Projektów Budownictwa Ogólnego i jako projekty typowe są realizowane w całym kraju. Do tych typowych należy m.in. 11-izbowa szkoła z Golęcina powtórzona w Stargardzie.

Projekty inż. J. Pokrzywnickiego obejmują szkoły 11 i 15-izbowe, takie na przykład jak szkoła w Dąbiu, szkoła przy ul. Narutowicza i ul. Dubois. Ogromne potrzeby śródmieścia podyktowały projekt 18-izbowej „szkoły-fabryki” przy ul. Małkowskiego. Również nowoczesną szkołę przy ul. Witkiewicza projektował inż. Pokrzywnicki. Niedawno rozpoczęto realizację projektów szkół w Dziwnowie i Międzyzdrojach.

Ostatnio inż. arch. J. Pokrzywnicki pracuje nad projektem 15-izbowej szkoły Tysiąclecia przy ul. Mickiewicza, którą luksusowo wyposaży Polonia Duńska. Znajdą się tutaj nawet maszyny do szycia i inne urządzenia służące idei politechnizacji.”

W dniu 13 maja 1960 roku przystąpiono przy pomocy sprzętu mechanicznego do porządkowania placu i pracy nad wykopami.”

Dnia 27 maja 1961 roku odbyła się uroczystość wmurowania aktu erekcyjnego. Wmurowania aktu dokonał Zastępca Przewodniczącego Prezydium MRN – Zdzisław Mitkiewicz. W uroczystości wzięła udział młodzież oraz wielu przedstawicieli Władz Partyjnych i Państwowych.

Stan surowy budynku wykonano do grudnia 1961 roku. W dniu 2 maja 1962 roku wnętrze budynku było prawie gotowe (w stanie surowym). Dnia 19 maja 1962 roku plac budowy szkoły odwiedza Prezydium WKK SFBS na czele z I Sekretarzem KW PZPR, posłem – Antonim Walaszkiem.

W marcu 1962 roku Prezydium Wojewódzkiego Komitetu Koordynacyjnego SFBS, w porozumieniu z Wojewódzkim Komitetem FJN, wystąpiło z wnioskiem do Przewodniczącego Ogólnopolskiego Komitetu FJN – Aleksandra Zawadzkiego, o zorganizowaniem latem 1962 roku w Szczecinie centralnej uroczystości oddania do użytku nowej szkoły – Pomnika Tysiąclecia.

W czasie swego pobytu w Szczecinie, w kwietniu 1962 roku, Przewodniczący Krajowego Komitetu SFBS, Aleksander Zawadzki, oświadczył, że jeżeli budowa szkoły przy ul. Mickiewicza zostanie zakończona do dnia 1 września 1962 roku i oddania z nowym rokiem szkolnym do użytku – istnieje możliwość otrzymania kolejnego numeru krajowego: PIĘĆSETNEGO.

Oświadczenie to stało się poważnym bodźcem dla wszystkich wykonawców.

Dnia 19 maja 1962 roku plac budowy szkoły odwiedza Prezydium WKK SFBS na czele z I Sekretarzem KW PZPR, posłem – Antonim Walaszkiem.

W dniu 29 czerwca zakończono roboty budowlane. Po usunięciu materiałów budowlanych budynek został zgłoszony do końcowego odbioru technicznego.

W dniu 21 marca 1962 roku wkroczył na teren budowy (przed terminem) Zakład Zadrzewień i Zieleni Ligi Ochrony Przyrody, przystępując do zagospodarowania terenu przyszkolnego. Umowny termin oddania prac był przewidziany na dzień 31 grudnia 1962 roku. Kierownictwo i załoga podjęła zobowiązanie zakończenia prac przed terminem – i w dniu 23 sierpnia 1962 roku wszystkie prace przy zagospodarowywaniu terenu zostały zakończone. Zasadzono przewidziane krzewy róż. Tereny obsadzone trawą – zieleniły się.

W dniu 27 sierpnia 1962 roku – Miejska Dyrekcja Budowy Osiedli Robotniczych, rozpisała wzorcowy odbiór techniczny – kompleksowy. W odbiorze wzięli udział przedstawiciele zainteresowanych Władz Szkolnych i Administracyjnych Miasta Szczecina oraz zaproszeni goście z DBOR – Nowe Tychy, DBOR – Kraków, WDBOR – Gdańsk, MDBOR – Koszalin, Komitet Rodzicielski oraz Kierownik szkoły. Zebrani jednogłośnie ocenili bardzo wysoko całość wykonanych prac.

II.Tablica upamiętniająca wzniesienie Szkoły Podstawowej nr 70

Znajduje się w holu, po prawej stronie wejścia głównego, naprzeciw schodów
prowadzących na piętro. Na niej widoczna jest inskrypcja, kolejny numer krajowy Szkoły – Pomnika:

SZKOŁA POMNIK TYSIĄCLECIA PAŃSTWA POLSKIEGO
ZBUDOWANA W LATACH 1960-1962
Z OFIAR SPOŁECZEŃSTWA ZIEMI SZCZECIŃSKIEJ
XI-TA W WOJEWÓDZTWIE
500-TNA W KRAJU

Kamienna tablica ma około 50 cm wysokości i około 70 cm szerokości. Wmurowano ją 27 sierpnia 1962 roku, na podstawie pisma Krajowego Komitetu STBS, a odsłonięto płytę
2 września 1962 r.

III. Kilka słów o otwarciu szkoły

Dnia 2 września 1962 roku była piękna, słoneczna niedziela. Na placu przed szkołą nr 70 przy ul. Adama Mickiewicza w Szczecinie zebrało się wielu mieszkańców (między nimi moja ciocia, która została przyjęta do pierwszej klasy, mój dziadek z babcią i mój, niespełna dwuletni, Tato). Była orkiestra wojskowa, zainstalowane głośniki, dzieci odświętnie ubrane, masa kwiatów. Przed każdą grupą dzieci nauczyciel wychowawca, atmosfera wyczekiwania i napięcia.

Na tle mieniącej się w słońcu szkoły o pięknej, nowoczesnej linii architektonicznej, otoczonej zielenią – zebrani z zainteresowaniem i aprobatą kiwali głowami wyrażając podziw i pełne uznanie.

Zbliżała się godzina 11.00, napięcie rosło. Głowy co chwilę zwracały się w stronę nieco niżej leżącej ul. Mickiewicza – na schody wiodące przed szkołę.

Punktualnie o godzinie 11.00 nadjechali goście, którzy specjalnie z tej okazji przybyli do Szczecina Byli to przedstawiciele rządu:

Wicepremier – Julian Tokarski,
Wicepremier Oświaty – Ferdynand Herok,
Wicepremier Budownictwa i Przemysłu – Stanisław Araszkiewicz,
Sekretarz Ogólnopolskiego Komitetu Społecznego Funduszu Budowy Szkół – Tadeusz Wysocki,
Delegat Polonii Duńskiej – Wincenty Kożuch.

Szczecińska prasa tak opisała te uroczystości:

„Gościom towarzyszą przedstawiciele Władz Wojewódzkich i Miejskich z Sekretarzem KW PZPR – Antonim Walaszkiem i Przewodniczącym Prezydium WRN – Marianem Łempickim.
W imieniu budowniczych szkoły, załogi SPBM nr 1, majster Henryk Kłosiewicz wręczał na ręce wicepremiera Tokarskiego – list gwarancyjny.

Po odegraniu Hymnu Państwowego przemawiał I Sekretarz KW PZPR – Poseł Ziemi Szczecińskiej – Antoni Walaszek, który powiedział między innymi:

„Szkoła, którą dzisiaj otwieramy jest w pewnym sensie wyjątkowa. Jej wyjątkowość polega na tym, iż jest to Pięćsetna Szkoła Tysiąclecia, a więc ów półmetek całej Ogólnonarodowej Akcji Budownictwa Szkół.

Dla nas, szczeciniaków, fakt, że właśnie u nas stanął Pięćsetny Pomnik Tysiąclecia naszego państwa jest bardzo przyjemnym wyróżnieniem. Trzeba jednak pamiętać, że każde zaszczytne wyróżnienie zobowiązuje do dalszych wysiłków”.

Następnie zabrał głos wicepremier Julian Tokarski, który powiedział między innymi:

„Szczecin – miasto, którego początki i rozwój gospodarczy związane są jak najściślej z tworzącym się organizmem Państwa Polskiego przed tysiącem lat, jest obecnie jednym z symboli naszej współpracy z krajami socjalistycznymi. Wasze stare, a jednocześnie i młode miasto (bo przecież 40% jego mieszkańców urodziło się w Szczecinie) ma przed sobą wspaniałe perspektywy rozwoju, godne tysiącletniej historii tego ważnego grodu i portu słowiańskiego. Niech ta Pięćsetna Szkoła Tysiąclecia, którą oddajemy szczecińskiej dziatwie, wychowuje – tak jak wszystkie szkoły w całym kraju – młode pokolenie Polski Ludowej na świadomych budowniczych socjalizmu, oddanych patriotów, internacjonalistów…”

W imieniu Polaków z Danii, która wyposażyła całkowicie pracownię fizyczno
– chemiczną, przemawiał Wincenty Kożuch, który powiedział między innymi:

„Przyjechałem z Danii, aby w imieniu wszystkich Polaków, którzy tam mieszkają, dać wyraz umiłowania i przywiązania do naszej Ojczyzny. I my chcieliśmy się włączyć do dzieła budowy szkół. Dowodem tego jest nasz skromny, ale z serca płynący udział w tej właśnie szkole.”

W dalszym ciągu wiceprzewodniczący Prezydium MRN, Zdzisław Mitkiewicz, odczytał apel do mieszkańców Ziemi Szczecińskiej. Powiedział między innymi:
„…Dzięki ofiarności mieszkańców Ziemi Szczecińskiej i Szczecina, a w szczególności jego klasy robotniczej, dzięki świadczeniom chłopstwa, inteligencji, rzemiosła, handlu oraz młodzieży szkolnej…

Obywatelki i Obywatele! Szczeciniacy!
Dzisiejsza uroczystość zapisze się złotymi głoskami w kronikach naszego miasta… Wyrażamy podziękowanie naszym rodakom z Danii za bohaterską pomoc w wyposażeniu tej Szkoły – Pomnika w pomoce naukowe…”

Z kolei inż. Stefan Matuszewski, Przewodniczący Komisji Budownictwa w Komitecie SFBS, zapoznał zebranych z treścią listu do Władysława Gomułki:

„Drogi Towarzyszu Wiesławie!
Z dumą meldujemy Ci, że na Ziemi Szczecińskiej została oddana do użytku 500-tna szkoła 1000-lecia, Szkoła – Pomnik, znacząca ważny etap drogi, jaką przebył cały naród, realizując hasło partii: „1000 szkół na Tysiąclecie…”

Po przemówieniach nastąpił moment aktu otwarcia szkoły. Wicepremier Tokarski przeciął wstęgę. Została odsłonięta tablica. W imieniu dzieci witała gości Daria Skrzypczak – uczennica klasy VII. Po szkole oprowadzali gości: kierownik nowej szkoły – Leonard Majewski i inż. Józef Pokrzywnicki.”

IV. Dalsze dzieje Szkoły Podstawowej nr 70 w Szczecinie

Ranek 3 września 1962 roku pozornie nie różnił się od innych ranków tego lata, a jednak był jakiś inny, odświętny. Ten uroczysty ton nadawała mu dziatwa szkolna, która wyległa barwnym korowodem na ulice miasta. Tu i ówdzie odrywały się gromadki z tego kwiecistego pochodu i zdążały w różnych kierunkach. Dzieci kierowały się ku nowej szkole 1000-lecia przy ulicy Mickiewicza 23 – ku naszej szkole.

Już dziedziniec szkolny zapełniony, słychać gwar. Luźna gromada zamieniła się wkrótce w 28 równo maszerujących klas. Nawet i ci najmłodsi starali się dorównać krokiem starszym kolegom. Zebrani rodzice patrzyli z uśmiechem i podziwem. Ileż to dzieci. Tak. Bardzo dużo, bo było ich aż 1123-je, a w tym 573 dziewczynek i 550-ciu chłopców.

Szkoła posiadała wprawdzie małą, ale własną bibliotekę. W trosce o higienę i zdrowie dzieci znalazły pomieszczenia na dwa gabinety: lekarski i dentystyczny. Praca pedagogów rozpoczęła się pod hasłem: współpraca, sumienność, wytrwałość.

W drugiej połowie września zorganizowano kółka przedmiotowe, zespoły i ustalono przydział organizacji szkolnych takich jak: ZHP – drużyna żeńska i męska, Zuchy, Szkolne Koło Przyjaciół ZSRR, PCK, LOP, LPŻ, SKBS, SFOS, SKO, Szkolna Spółdzielnia Uczniowska, Samorząd Szkolny, Teatr Lalek, Zespół Wokalny. A także kółka: techniczne, biologiczne, geograficzne, matematyczne, plastyczne, fotograficzne, gospodarstwa domowego, rękodzielnicze.

Szkoła posiadała na wyposażeniu: pianino, 3 gitary, mandoliny, perkusje dziecięce i telewizor.

W dniu 1 października 1962 roku uruchomiono stołówkę szkolną. Korzystali z niej stali bywalcy świetlicy oraz dzieci dochodzące – razem 125 osób.
Odbywały się pogadanki, wyświetlanie filmów, akademie i zabawy z okazji różnych rocznic. Odbył się konkurs czytelniczy. Klasy VII reprezentowały szkołę w defiladzie 1-Majowej.

Częstymi gośćmi w szkole były liczne delegacje zwiedzające szkołę, najczęściej z NRD, ZSRR, CSRS. Na szczególną uwagę zasługuje delegacja z dalekiej Mongolii.

Dnia 1 czerwca 1963 roku obchodzono Dzień Dziecka. Dobiegał koniec pierwszego roku szkolnego. W czasie narady zwrócono baczną uwagę na niedociągnięcia i wysunięto wnioski, które były podstawą do osiągnięcia lepszych wyników w roku szkolnym 1963-1964.

Dzieci z klas V i VI, w wieku 12 do 13 lat, podczas wakacji w 1963 roku uczestniczyły w obozie wędrownym na trasie Szczecin-Aagorg (Dania) – na zaproszenie Polonii Duńskiej i Towarzystwa Duńsko-Polskiego w Aalborgu. Na temat naszej współpracy informowała nawet prasa duńska.

Następne lata przebiegały podobnie. Dzieci ze starszych klas chodziły na wycieczki do zakładu stolarskiego, aby zapoznać się z bliska z pracą stolarza i przyjrzeć się mechanicznej obróbce drewna. Młodsze dzieci też chodziły do okolicznych parków, aby nauczyć się poznawać przyrodę.

Do szkoły docierały liczne gratulacje i podziękowania od Władz Partyjnych i Państwowych.

Dnia 23 stycznia 1965 roku, w związku z ukazaniem się w prasie szczecińskiej artykułu pod hasłem „Wiece protestacyjne” – wychowawcy, dzieci i komitet rodzicielski 500-tnej Szkoły Tysiąclecia na wspólnie zorganizowanym apelu uchwaliły list protestacyjny przeciw
przedawnieniu zbrodni hitlerowskich, w którym wezwała komitety rodzicielskie, rady pedagogiczne i młodzież województwa szczecińskiego do włączenia się w akcję protestacyjną. Na apelu byli obecni także przedstawiciele Milicji Obywatelskiej.

W 1965 roku ukazała się w szczecińskiej prasie notka:

„Nasza tysiąclatka, szkoła nr 70 przy ulicy Mickiewicza, stosuje nowoczesne metody nauczania, a w klasach od V-VII prowadzi lekcje wyłącznie w pracowniach, które wyposażone są we wszelkie pomoce naukowe i ekrany do wyświetlania filmów. Nauka odbywa się w grupach systemem problemowym.”

W czasie wakacji, od 1966 roku, nasza szkoła przemieniała się w Wojewódzki Ośrodek Wczasów Dzieci Wiejskich. W czasie 4 dniowych turnusów dzieci zwiedzały miasto, port i Świnoujście.

Także dzieci duńskie przebywały na wakacjach w Polsce.

W szkole działa prężnie Kółko Filatelistyczne pod kierunkiem kierownika szkoły, Leonarda Majewskiego.

W dniach 12 lutego i 20 maja 1969 roku szkoła przekazała pieniądze na Szpital – Pomnik Centrum Zdrowia Dziecka. Na symboliczny Pomnik, który uczci heroiczną postawę dzieci w latach okupacji, nie zabrakło też składek od uczniów.

Szkoła także brała udział w akcji zainicjowanej przez redakcję „Kuriera Szczecińskiego” i Radę Wojewódzką Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej p.n. „Mały podarek – dużo radości”.

W szkole prowadzony był chór i zespół wokalny, który uświetniał wiele imprez.

Zanotowano:

„I tak oto minęło osiem lat działalności szkoły. W dniu 13 czerwca 1970 roku o godzinie 15.00 wszyscy uczniowie klas VIII przybyli na pożegnalne spotkanie ze szkołą i gronem nauczycielskim. Na tej uroczystości wszyscy absolwenci otrzymali z rąk wychowawców świadectwo ukończenia szkoły podstawowej. Wielu z nich w ciągu ośmiu lat nauki wyróżniło się dobrymi wynikami w nauce i pracy społecznej. Wśród najlepszych, którzy długo pozostaną we wdzięcznej pamięci szkoły, wyróżnili się: Krystyna Janaszek, Ewa Dworak, Iza Zosel, Barbara Miczkuła – moja ciocia, Jerzy Pogoda, Anna Jędrychowska i Barbara Zawartko.”

W dniu 3 lutego 1973 roku odbyło się zebranie samorządu szkolnego dotyczące podsumowania akcji wyboru patrona naszej szkoły. Uczniowie jednogłośnie zadecydowali: szkoła będzie nosić imię Marcelego Nowotki. Wniosek uczniowski, przedłożony radzie pedagogicznej, został przyjęty. Uroczystość nadania szkole imienia odbyła się w roku szkolnym 1973-1974.

Dnia 1 czerwca 1974 roku gazety szczecińskie pisały:

„Szkoła Podstawowa nr 70 przy ul. Mickiewicza otrzymała wczoraj imię I sekretarza PPR, Marcelego Nowotki. Podczas tego ważnego dla społeczności szkolnej wydarzenia młodzież gościła małżonkę patrona, Eufemię Nowotko, oraz jego siostrę Mariannę, z mężem Janem Radwańskim. Wśród pocztów sztandarowych szkół podstawowych naszego miasta był także poczet Szkoły Podstawowej nr 18 im. M. Nowotki z Warszawy. Uczniowie i pedagodzy zgromadzeni na placu przed szkołą wysłuchali treści aktu nadania imienia, odczytanego przez kuratora Okręgu Szkolnego Zdzisława Chmiela.

Następnie Eufemia Nowotko odsłoniła tablicę pamiątkową ułożoną na skarpie przy wejściu do szkoły. Napis na niej głosi:

W HOŁDZIE PAMIĘCI
I SEKRETARZA PPR
MARCELEGO NOWOTKI
NADANO JEGO IMIĘ
SZKOLE PODSTAWOWEJ NR 70 W SZCZECINIE
KOCHAŁ LUDZI
KOCHAŁ PRACĘ I IDEAŁY
ZA KTÓRE WALCZYŁ

Te ostatnie słowa zostały również umieszczone na sztandarze ufundowanym przez komitet rodzicielski, a wręczony dyrektorowi szkoły, Tadeuszowi Trąbskiemu, przez inspektora szkolnego Leonarda Cywińskiego.
Po prezentacji sztandaru przy dźwiękach orkiestry garnizonowej XII Dywizji Zmechanizowanej im. Armii Ludowej, w obecności sztandaru jednostki wojskowej jej kompani honorowej, młodzież złożyła ślubowanie.

Zabierając głos na wczorajszej uroczystości II sekretarz KW PZPR, przewodniczący Miejskiej Rady Narodowej Zdzisław Drewniowski, zwrócił się do uczniów, podkreślając osobiste cechy patrona szkoły, które powinny się dla nich stać wzorcem: ideowość, odwagę, poświęcenie się sprawom ludzkim.
Młodzież wysłuchała także wspomnienia o Marcelim Nowotce wygłoszonego przez żonę, Eufemię Nowotko, oraz jej ciepłych życzeń, by uczniowie w pełni wykorzystali znakomite warunki nauki, które stwarza im państwo o jakie walczył ich patron.

Zobowiązanie takie w imieniu całej młodzieży złożył przewodniczący rady uczniowskiej – Jan Lencznerowicz. Uroczystość zakończył występ recytatorsko wokalny wychowanków szkoły.”

W 32 rocznicę śmierci Marcelego Nowotki, która przypadała na rok 1974, harcerze zaciągnęli warty honorowe (przy tablicy). Z tej okazji odbywały się w szkole konkursy i zapraszani byli uczniowie innych szczecińskich szkół, aby odwiedzili izbę pamięci narodowej.

(W latach 90 ubiegłego stulecia, po zmianie ustroju politycznego w Polsce, zniesiono szkole imię, a napis na tablicy pamiątkowej, ułożonej na skarpie przy wejściu do szkoły – skuto.)

We wrześniu 1975 roku uroczyście pożegnano dotychczasowego dyrektora, mgr Tadeusza Trąbskiego, który przeszedł do innej szkoły. Natomiast przywitano nową panią dyrektor – mgr J. Figarską.

W kronice z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych zanotowano:

„ – Wokół szkoły coraz piękniej. Wszyscy uczniowie pod czułą opieką wychowawców dbają o estetykę budynku i terenu szkolnego. Przez cały rok wszyscy pracują w ramach pracy społecznej, porządkując trawniki, sadzonki róż i wiecznie zielonych krzewów. W konkursie „Cały Szczecin w kwiatach” szkoła zajęła II-gie miejsce.

– W sierpniu 1977 roku szkołę objął dyrektor mgr Bonifacy Wiącek. Uczniowie brali udział w różnych imprezach na terenie szkoły i miasta, zajmując czołowe miejsca. Organizowane były wycieczki do różnych miast w Polsce.
Na VII Hufcowym Przeglądzie Piosenki Harcerskiej „Canonn ‘81” (w dniu 23 maja 1981 roku) zespół „Bis”, utworzony z drużyny harcerskiej z naszej szkoły – zajął II miejsce.

Dnia 20 grudnia 1983 roku Okręgowe Przedsiębiorstwo Rozpowszechniania Filmów i Kuratorium Oświaty i Wychowania w Szczecinie złożyły podziękowania za uczestnictwo młodzieży w Dniach Filmu Radzieckiego ‘83. Dnia 28 kwietnia 1984 roku Dyrektor Pałacu Młodzieży, mgr Zbigniew Armada, na ręce Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 70, mgr Anny Stankiewicz, złożył podziękowanie za uczestnictwo uczniów naszej szkoły w zajęciach, konkursach, pokazach itp. organizowanych przez Pałac Młodzieży.

Dnia 11 maja 1984 roku szkoła zajęła II miejsce w województwie, w XXV Konkursie Fizycznym.

W szkole, w roku 1983/84, prężnie działało Koło PTTK. Także w Turnieju Koszykówki o puchar ZMZSMP szkoła zajęła III miejsce. Z okazji Dnia Dziecka Teatr Kukiełkowy wystąpił u przedszkolaków. W dniu 2 czerwca 1983 roku na rzece Odrze odbyły się zawody wędkarskie.

W roku 1987 obchodzono w szkole 25 rocznicę powstania szkoły. Odbył się uroczysty apel na boisku szkolnym, a część artystyczna odbyła się na sali gimnastycznej. W uroczystości wzięło udział całe grono pedagogiczne i uczniowie szkoły. Odbyło się wiele przemówień okolicznościowych, a uczniowie nagrodzili kwiatami swoich nauczycieli i wychowawców.
A potem przyszły lata dziewięćdziesiąte i wiek XXI…

W dniu 11 czerwca 1991 roku Rada Pedagogiczna odpowiedziała na apel o pomoc Małym Polakom w Kazachstanie, przekazując na to konto 180 250 złotych.

Dnia 17 grudnia 1991 roku odbył się apel dla grupy wiekowej klas IV i V, na którym została wykonana „Pastorałka”, która miała wprowadzić w nastrój Bożego Narodzenia. Treścią były niektóre teksty pieśni, kolęd, krótkich wierszy wybranych z „Antologii poezji polskiej”. Dzieci złożyły życzenia całemu gronu nauczycielskiemu z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia. Apel przygotowała siostra Irena Tomzik.

W 1992 r. odbyło się bierzmowanie uczniów klas VIII w kościele p.w. Królowej Korony Polskiej.

Rok 1993. Zbliża się 750 rocznica nadania Szczecinowi prawa lokacyjnego. Z tej okazji młodzież szkoły przygotowała się do różnego rodzaju konkursów.

W dniu 18 marca 1993 roku szkoła zajęła III miejsce w Miejskich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w badmintonie.

Dnia 22 grudnia 1993 roku w szkole z okazji Świąt Bożego Narodzenia odbyła się uroczysta wigilia, na którą zaproszona była cała brać uczniowska wraz z nauczycielami. Pod koniec wigilii śpiewano kolędy.

W 1994 roku szkoła brała udział w „akcji” zbiórki zużytych opakowań PET.

17 lutego 1994 roku uczniowie naszej szkoły zajęli II i III miejsce w turnieju
badmintona.

Dnia 22 kwietnia 1994 roku pani Stefania Prus, nauczycielka biologii, zorganizowała uroczystość z okazji „Dnia Ziemi”.

W dniu 23 grudnia 1994 roku cała brać uczniowska została zaproszona na Bożonarodzeniowe Jasełka, przygotowane przez uczniów klas II i IV pod kierownictwem siostry Ireny i s. Teresy. Wszyscy poczuli nastrój zbliżających się świąt.

Na koniec każdego roku szkolnego odbywają się różne kiermasze, na których uczniowie mogą nabyć książki do następnej klasy, a tym samym mogą sprzedać stare podręczniki, które posiadają.

Po wejściu w życie (z dnia 1 stycznia 1999 r.) reformy w szkolnictwie
Szkoła Podstawowa nr 70 ulegała likwidacji (z końcem czerwca 1999 roku),
a na jej miejsce zostało powołane Gimnazjum nr 21 (z dniem 1 września 1999 roku).

W roku szkolnym 2001/2002 do Szkoły Podstawowej uczęszczała ostatnia VI klasa – moja klasa. Od trzech lat nie prowadzony był nabór uczniów do podstawówki. Od roku szkolnego 2002/2003 w budynku jest tylko Gimnazjum nr 21 im, Adama Mickiewicza, której dyrektorem jest pani Teresa Lisowska.

Szkoda, że Szkoła Podstawowa nr 70 już nie funkcjonuje. Tyle pięknych wspomnień…

Do tej nowiutkiej szkoły, w 1962 roku, do pierwszej klasy została przyjęta moja ciocia, Barbara Miczkuła (dzisiaj Halada). Chodziła tu też moja mama (Teresa Dziwulska – dzisiaj Miczkuła) – co prawda tylko trzy lata, bo została przeniesiona ze zlikwidowanej naprzeciwko Szkoły Podstawowej nr 35.

Tutaj uczyli się też moi dwaj wujkowie: Piotr i Andrzej Dziwulscy. Także tę szkołę kończył mój tata – Andrzej Miczkuła. Uczył się tu mój brat, Marcin, i ja.

Szkoła mocno wpisała się w historię mojej rodziny: ciocia zaczęła, a ja, jako ostatnia uczennica klasy VI – skończyłam.

Minęło 40 lat. a przez ten czas moi dziadkowie i rodzice chodzili tu na wywiadówki. Szkoła ta odegrała więc bardzo ważną rolę w życiu naszej rodziny. Co by w niej nie było dalej – to na zawsze pozostanie w naszej pamięci jako „Nasza Podstawówka”.

Projekt: Trzecia w naszym mieście szkoła 1000-lecia usytuowana będzie na tyłach Pałacu Młodzieży przy ul. Mickiewicza. Tak wyglądać będzie wejście do szkoły. Rysunek wg projektu inż. J. Pokrzywnickiego, wykonała arch. Danuta Kopeć.

Szkoła zaraz po otwarciu.

Szkoła zimą luty 1999 r.

Tablice upamiętniające wzniesienie Szkoły Podstawowej nr 70.

Tablica informacyjna wisząca przy wejściu.

Typowy dla Tysiąclatek napis na zewnętrznej ścianie budynku.

Wejście główne do szkoły.

Dyplomy potwierdzające wpłaty na Centrum Zdrowia Dziecka.

Chór szkolny.

Chór i szkolny zespół wokalny.

Klasa VIII d Szkoły Podstawowej nr 70 w Szczecinie 1969-1970.

Zarządzenie o nadaniu imienia szkole.

Orkiestra XII Dywizji Zmechanizowanej na uroczystym apelu szkolnym.

Poczty sztandarowe.

W oczekiwaniu na rozpoczęcie uroczystości.

Dzieci wręczają kwiaty rodzinie Marcelego Nowotki.

Kurator odczytuje akt nadania imienia szkole.

Małżonka M. Nowotki odsłania tablicę pamiątkową.

Tablica pamiątkowa M.Nowotki na boisku..

Przekazanie Szkole sztandaru.

Prezentacja sztandaru.

Składanie życzeń przez żonę M. Nowotki.

Zobowiązanie składa Przewodniczący Rady Uczniowskiej

Występ chóru szkolnego.

Warta honorowa przy tablicy pamiątkowej.

Podziękowanie z Pałacu Młodzieży dla dyrekcji szkoły

Podziękowanie od OPRF.

Dyplom Kuratora Oświaty.

Uroczystość 25 lecia na placu przed szkołą. Na pierwszym planie z lewej – dyrektor szkoły, mgr Anna Stankiewicz; z prawej – pedagog szkolny, mgr Krystyna Nowak.

25-lecie – część artystyczna na sali gimnastycznej.

Odcinek wpłaty na Apel Pomocy Małym Polakom w Kazachstanie.

Bierzmowanie 1992 r.

Dyplom MOS za osiągnięcia sportowe




Agnieszka Miczkuła

Wszystkie informacje zawarte w tej pracy czerpałam z kronik szkolnych, starając się jak najmniej ingerować w ich treść, abyśmy mogli poznać szczególny styl i klimat „tamtych” czasów.

Z kronik pochodzą też niektóre zdjęcia.

Niżej wymienione fotografie pochodzą z archiwum domowego mojej rodziny:

1. Szkoła zimą luty 1999 r.
2. Tablica upamiętniająca wzniesienie Szkoły Podstawowej nr 70.
3. Tablica informacyjna wisząca przy wejściu.
4. Inskrypcja na zewnętrznej ścianie budynku.
5. Wejście główne do szkoły.

Agnieszka Miczkuła, klasa II Technikum Ogrodniczego w Szczecinie
Opiekun: mgr Władysława Gosk