Opublikowane przez Jsz w Technika i Komunikacja.

W najbliższych dniach w Szczecińskiej Stoczni Remontowej Gryfia SA dobiegnie końca remont okrętu podwodnego U-194 oznaczonego w kodzie NATO jako Whiskey-Class. Było to pierwsze tego typu zlecenie w ponad 50-letniej polskiej historii stoczni. Na okręcie wymieniono około 15 ton stali, w szczególności wymieniono mocno zniszczone poszycie rufy oraz zostały przeprowadzone niezbędne prace antykorozyjne.

Okręt przybył do nas ze Szwecji, gdzie był jednym z eksponatów prywatnego muzeum. Aktualnie jego właścicielem jest obywatel Tajlandii. Po wydokowaniu okręt zostanie odholowany do Tajlandii przy pomocy kutra Edi (również wyremontowanego w Stoczni Gryfia). Najpierw na kilka godzin zawinie z powrotem do Szwecji, po czym już na zawsze opuści Europę. Wyremontowany okręt ma być jednym z elementów uświetniających jubileusz 61-lecia panowania króla Rama IX Bhumibol Adulyadej. Tajlandia obchodzi to święto 9 czerwca 2007 roku.

Należy zwrócić uwagę na bardzo realistyczne wyposażenie wnętrza okrętu, m.in. na dziobie okrętu znajdują się 2 torpedy, jedna z nich jest umieszczona w wyrzutni. Oryginalne opisy, tabliczki w języku rosyjskim, manometry, odbiorniki radiowe dopełniają obrazu. W zakamarkach okrętu spotykamy umundurowane manekiny pracujących oraz śpiących członków załogi.

Okręt został zbudowany w latach 1956-1957. Ogółem wybudowano 256 okrętów tej klasy w 9 różnych stoczniach ZSRR. Jednostka ma 75,2 m dugości, 6,3 m szerokości, 1050 t wyporności na powierzchni, 1350 t w zanurzeniu. Stalowy kadłub o grubosci 25-30 mm pozwala na zanurzenie do 500 stóp. Okręt ma napęd mieszany. 2 silniki diesla o mocy 2300 KM każdy oraz 2 mniejsze 1250 KM rozpędzają jednostkę do prędkosci 17-18 węzłów na powierzchni, a w zanurzeniu 13-14 węzłów. Prędkość patrolowa to 7 węzłów. Wyposażony jest w 2 sześciołopatowe śruby napędowe. Zasięg okrętu to 12.000-15.000 mil morskich przy pełnych zbiornikach o pojemności 120.000 l. Obsługę okrętu stanowiło 56 marynarzy. Jednostka została podzielona na 7 przedziałów wodoszczelnych.

Remont okrętu podwodnego to nie tylko sukces marketingowy czy ekonomiczny. Jest to nawiązanie do niemieckich korzeni stoczni gdzie to na terenie obecnej Gryfii istniał ośrodek wsparcia remontowo-wyposażeniowego dla okrętów podwodnych Kriegsmarine tzw. U-Bootów. Wiele przesłanek wskazuje na to, ze całe lekkie nabrzeże wschodnie (Gnieźnieńskie) i południowe (Krakowskie) były nabrzeżami postojowymi okrętów podwodnych. Do tego kompleksu należały z całą pewnością: obecna hala Głównego Mechanika (z wieżą do skalowania peryskopów i obrony przeciwlotniczej), budynek takielarni (także z wieżą, do obrony przeciwlotniczej) i budynek akumulatorni. Od roku 1943 cały obiekt byt w normalnej eksploatacji i pracowat do ostatnich dni wojny. W czasie wojny zniszczenia na wyspie spowodowane byty przede wszystkim nalotami aliantów na bazę hitlerowskich U-Bootów. Po jej zakończeniu została jako zdobycz wojennna przetrzebiona przez Rosjan.





Na podstawie materiałów przekazanych przez Pana Pawła Prus – szefa marketingu Stoczni Gryfia opracował: Jsz

Zdjęcia: piotr now