Opublikowane przez Bartosz w Szczecinianie.

Carl Ludwig Friedrich (Graf) von Eickstedt(-Peterswaldt) urodził się 4 I 1780 r. w Hohenholz, starym rodowym majątku położonym na południowy zachód od Szczecina. Został ochrzczony 19 stycznia.

Po ukończeniu studiów w 1798 r. rozpoczął służbę w pruskim sądownictwie. W 1804 r. został asesorem przy regencji pomorskiej* w Szczecinie. W 1809 r., wówczas radca wyższego sądu krajowego, podał się do dymisji, żeby objąć w posiadanie odziedziczone po zmarłych dwa lata wcześniej bracie** oraz wuju dobra ziemskie. Jednocześnie został członkiem powiatowej kasy kredytowej. W 1813 r. współfinansował tworzenie pomorskich oddziałów landwery. Od 1816 r. był radcą ziemstwa generalnego***, którego dyrekcję objął cztery lata później.


19 VII 1816 r., na prośbę wdowy po zmarłym bezpotomnie Auguście Ludwigu Maximilianie hrabim Eickstedcie-Peterswaldcie, F. v. E. otrzymał przydomek „Peterswaldt”. W 1818 r. został spadkobiercą majątku kuzyna. Wówczas w jego posiadaniu znajdowały się: Hohenholz wraz z Glasow, Streithof, Flachsee z Kolonie Neuenfeld, Rothenklempenow z Mewegen, Boock, Gorkow, Dorotheenwald i Grünhof z folwarkami Neuenhagen i Dewitzhagen na Pomorzu Przednim, oraz Damme, Eickstedt, Wollin i Ziemkendorf wraz z częścią Dagemühl w Brandenburgii. Własność ziemska v. E.-P. obejmowała ponad 7500 ha.

Wraz ze śmiercią Joachima Gottlieba Friedricha v. Eickstedta w 1833 r. przypadł mu dziedziczny urząd****, który należał do rodziny jeszcze z nadania Barnima III w 1357 r. Według starej tradycji z ów godnością wiązał się obowiązek podawania księciu naczynia z wodą i ręcznika po zakończonym obiedzie. F. v. E.-P. miał dwukrotnie sposobność pełnienia urzędu przed królem. Po raz pierwszy 15 X 1840 r., w czasie hołdu składanego Fryderykowi Wilhelmowi IV przez stany, w kilka miesięcy po wstąpieniu monarchy na tron. Wtedy też został podniesiony do stanu hrabiowskiego, a tytuł miał przechodzić na tych męskich potomków, którzy dziedziczyli majątek Rothenklempenow. Druga okazja nadarzyła się w 1857 r., podczas obecności króla w Szczecinie, za jego specjalnym zezwoleniem. F. v. E.-P. powiedział wówczas:

Wasza Królewska Łaskawość pozwolił mi sprawować dzisiaj ten urząd osobiście. Kiedy to czynię, proszę Boga, by po upływie kolejnych 500 lat, Anno 2357, Pomorze pod berłem Hohenzollernów mogło być tak samo szczęśliwe, jak dzisiaj pod łagodnymi rządami Waszej Wysokości, i żeby mój ród, który wówczas ten zaszczytny urząd wypełniać będzie, cieszył się osobistą łaską swych panów, jak ta, którą Wasza Królewska Mość wciąż mnie uszczęśliwiać raczy.

Wierna, długoletnia służba dyrektora pomorskiego ziemstwa generalnego była doceniana przez Fryderyka Wilhelma III i jego następcę. 10 XI 1848 r. (jubileusz 50-lecia służby) otrzymał gwiazdę do Orderu Czerwonego Orła II klasy z liściem dębu, w 1856 r. został odznaczony Orderem Czerwonego Orła I klasy z liściem dębu. W grudniu 1858 r. (jubileusz 60-lecia) uhonorowano go tytułem rzeczywistego tajnego radcy. Odtąd oficjalnie należało się do niego zwracać „ekscelencjo”.

Pierwszą żoną v. E. była Johanna Auguste Caroline von Ramin*****. Zakochali się w sobie w sierpniu 1801 r. w Szczecinie, ślub wzięli 4 VI 1802 r. w Gellin. Po przedwczesnej śmierci małżonki (20 I 1818 r.) v. E.-P. ożenił się 24 II 1822 r. w Szczecinie z Mathildą von Berge. Z pierwszego małżeństwa miał dwóch synów i córkę, z drugiego jedną córkę.

F. v. E.-P. zmarł 29 IX 1862 r. w Hohenholz i tam został pochowany. Ostatnim przedstawicielem tej linii von Eickstedtów był Vivigenz Ernst (†1977 r.).

*Zastąpionej w wyniku rozpoczętych kilka lat później reform administracyjnych państwa pruskiego wyższym sądem krajowym.
**Wilhelm Carl Bogislaff v. E. (*Hohenholz 9 I 1778, †Prenzlau 17 IX 1807 r., pochowany w Hohenholz), radca regencji, następnie landrat Uckermark; od 1803 asesor przy regencji w Szczecinie.
***Instytucja kredytowa pomorskiego ziemiaństwa; znajdowała się przy Mönchenstr. 463 (14), obok późniejszej księgarni Léona Sauniera.
****Erbkämmerer in Alt-Vorpommern.
*****Córka Geroga Friedricha Wilhelma v. R., właściciela majątków Gellin, Grambow, Lebbehn, Dobrej i części Stolca.