Opublikowane przez sedina w Miejsca.

Stary Cmentarz Drzetowski

Rozciągał się od skrzyżowania obecnych ulic Wilczej i Komuny Paryskiej, ciągnąc się po lewej stronie tej ostatniej, która była przez pewien czas główną aleją cmentarza. Przejeżdża obok niego każdy, jadąc od strony ul. Sczanieckiej w kierunku Polic.

Cmentarz powstał najprawdopodobniej w latach 20. XIX w. Nie był zbyt często wykorzystywany. Pochowano tu około 300 osób. W latach 20. tuż obok cmentarza niebuszewska cegielnia zaczęła wydobywać glinę. W wielkim wyrobisku powstało później jeziorko zwane dziś Stawem Brodowskim. To właśnie do tego zbiornika w powojennych latach powrzucano nagrobne płyty. Część z nich leżała na brzegu tylko częściowo zanurzona w wodzie. Te, które udało się wydobyć, zostały przewiezione na Cmentarz Centralny.

Cmentarz przy ul. Bogumińskiej

To teraz niewielki park rozciągający się między ulicami Hożą i Kruczą. Cmentarz, który istniał na tym terenie, założony został na początku XIX w.i przez mieszkańców wsi Żelechowa i Drzetowo, którzy zrzucili się na zakup tej ziemi. W 1871 r. stanął tu obelisk na cześć poległych w wojnie prusko-francuskiej. Kiedy cmentarz się zapełnił, mieszkańcy wsi musieli rozejrzeć się za nowym terenem. Nagrobki przetrwały do 1960 r., kiedy to po usunięciu ich (wraz z obeliskiem) cmentarz został zamieniony w park.

Cmentarz przy ul. Obotryckiej

Właśnie tu powstał nowy cmentarz dla Żelechowej i Drzetowa. To dzisiejszy park rozciągający się po prawej stronie ul. Obotryckiej kilkadziesiąt metrów za skrzyżowaniem z ulicami Komuny Paryskiej i Bandurskiego. Nagrobki były w tym miejscu do 1970 r.

Cmentarz przy ul. Ostrowskiej

Powstał w 1912 r. Zaraz po I wojnie światowej postawiono tu pomnik z wykutymi w kamieniu nazwiskami poległych w czasie wojny mieszkańców Żelechowy. Pomnik ocalał.

Cmentarz przy ul. Wapiennej

To właśnie tu powstał nowy cmentarz. Formalnie został zalegalizowany w 1911 r., chociaż pogrzeby organizowano tu znacznie wcześniej. Po I wojnie światowej warszewiacy postawili tu obelisk i kaplicę poświęconą mieszkańcom swojej wsi, którzy zginęli na wojnie. Pochówki odbywały się tu do 1939 r. Po wojnie spoczęli tu pierwsi polscy pionierzy. Ich groby do dziś istnieją. 1 listopada zawsze płoną na nich znicze. Jadąc od strony centrum, na cmentarz trafimy, jadąc do końca ul. Duńską. Groby są na niewielkim wzgórzu po lewej stronie drogi (vis-a-vis szkoły).

Cmentarz przy ul. Poznańskiej

Czyli przy tutejszym kościele. Świątynia powstała w 1890 r. na miejscu kościoła, który ze względu na fatalny stan techniczny został rozebrany. Wtedy też zlikwidowane zostały groby znajdujące się wokół niego. Zmarłych mieszkańców Warszewa zaczęto chować kilkaset metrów dalej.

Andrzej Kraśnicki jr, Michał Rembas, Gazeta Wyborcza, 30 X 2006 r.