Opublikowane przez Bartosz w Szczecinianie.

Hermann Eduard Louis Oskar Freiherr von Vietinghoff gen. Scheel urodził się w Toruniu 25 X 1851 r. Jego rodzicami byli Ludwig Gustav Otto Hermann Frhr. v. V., porucznik w 14 pułku piechoty, i Agathe von Wedel.

Hermann był adjutantem skrzydłowym i zaufanym następcy tronu Fryderyka (późniejszego cesarza Niemiec). Bardzo często przebywał w Kronprinzenpalais przy Unter den Linden w Berlinie i poczdamskim Neues Palais, nieraz też w szkockim zamku Balmoral, kiedy Fryderyk był w odwiedzinach u swojej teściowej – królowej Viktorii. Życie na dworze stwarzało wiele okazji do spotkań z Wilhelmem I i Bismarckiem.


Hermann bardzo pozytywnie oceniał księcia. Uważał, że po jego rządach można się spodziewać wiele dobrego. Trwały one jednak zaledwie 99 dni. Po śmierci Fryderyka III Hermann został początkowo przydzielony do sztabu 5 dywizji we Frankfurcie nad Odrą, następnie przeniesiony do berlińskiego Wielkiego Sztabu Generalnego, krótko wykładał też w Akademii Wojennej. W 1892 r. powrócił do swojego dawnego pułku kirasjerów w Pasewalku, by w stopniu pułkownika objąć jego dowództwo. Trzy lata później został szefem sztabu generalnego XIV korpusu armijnego w Karlsruhe, a na początku 1898 r. dowódcą 17 brygady kawalerii w Ludwigslust, w służbie wielkiego księcia Meklemburgii-Schwerin. Wkrótce otrzymał awans na generała.


Hermann Freiherr von Vietinghoff-Scheel jako dowódca pasewalskiego pułku kirasjerów nr 2




W kwietniu 1903 r. po raz pierwszy zamieszkał w Szczecinie. Przez cztery lata dowodził tutejszą 3 dywizją, po czym ponownie go przeniesiono, tym razem do Altony – wówczas jeszcze pruskiego miasta. Łączyły go przyjazne stosunki z burmistrzem Hamburga – Johannem Heinrichem Burchardem. Mniej poprawne były jego relacje z dyrektorem generalnym Hamburg-Amerika-Linie, Augustem Ballinem.

Wraz z wybuchem I wojny światowej, będąc już generałem kawalerii, objął komendę szczecińskiego garnizonu. Jesienią 1918 r. zezwolił na użycie broni w czasie zamieszek, wywołanych przez robotnków. Decyzja ta doprowadziła do dyskusji w Reichstagu, a w konsekwencji do odwołania generała z dniem 24 października.

Po opuszczeniu Szczecina były już wojskowy i komandor zakonu joannitów przeniósł się do Baden-Baden, gdzie zamieszkał w wielkiej willi. Za sąsiada miał księcia Birona von Kurland. Hermann do śmierci pozostał zagorzałym monarchistą. Prowadził korespondencję z prezydentem von Beneckendorffem und von Hindenburgiem i generałem von Ludendorffem, a do jego gości należeli m.in. książęta Heinrich von Preußen (Wielki Admirał poza służbą, brat Wilhelma II) i Oskar v. P. (syn Wilhelma II). Zmarł 27 V 1933 r.

Hermann od 18 IX 1879 r. był żonaty z Agnes Freiin von Loën, z którą miał dwie córki. Pierwsza, Agnes Agathe Adelheid Gabriele Huberta, wzięła w Szczecinie ślub z kapitanem poza służbą Georgiem Antonem Juliusem Wernerem von Bülowem. Zmarła 8 VII 1963 r. w Preetz w Holsztynie. Młodsza z córek, Fides-Maria Therese Ide Huberta, wstąpiła do zakonu benedyktynek i zmarła 3 IV 1967 r. w opactwie św. Gabriela w Bertholdsheim jako siostra Adelheid.

Znane adresy zamieszkania generała Frhr. v. V.:
Berlin: Lützowstr. 99 I (1879), Friedrich-Wilhelmstr. 32 pt. (1880-1881), Genthinerstr. 13 Villa C. (1883), Burggrafenstr. 17 I (1884-1885), Albrechtstr. 11 I (1886-1888), Derfflingerstr. 21 II (1891-1892);
Szczecin: Königsplatz 2 I (1914-1918).