Opublikowane przez Bartosz w Szczecinianie.

Friedrich Wilhelm* Gesenius urodził się 3 VIII 1825 r. w Halle. Jego ojciec, profesor zwyczajny teologii na uniwersytecie w Halle Heinrich Friedrich Wilhelm G. (*3 II 1786 r. w Norhausen, †23 X 1842 r. w Halle), był znanym orientalistą i krytykiem tekstów starotestamentowych oraz twórcą filologii semickiej. Przyszłą matkę Friedricha Wilhelma, Henriettę Schneidewind z Lügde koło Pyrmontu, poznał w 1811 r., kiedy ta miała 14 lat. Niespełna siedemnastoletnią dziewczynę poślubił w lutym 1814 r., przy czym złośliwi twierdzili, że zrobił to dla jej dość pokaźnego majątku. Wkrótce zakupił dom przy Große Ulrichstr. 12 (później nazywany „die Gesenei”), który pod względem finansowym okazał się udaną inwestycją. Tutaj urodziło się wszystkie dziesięcioro dzieci Wilhelma i Henrietty: pięć córek i tyluż synów.

Zapewne tylko Friedrich Wilhelm zdecydował się pójść w ślady wcześnie zmarłego ojca i zostać filologiem. Nie wiadomo, jakie były dokładnie relacje między nimi. Nie da się też ustalić, czy ojciec wymyślił dla niego żartobliwe przezwisko, tak jak to miało miejsce w przypadku żony profesora („mój Stary Testament”) i jego córek. Te ostatnie nazywał od Ksiąg Mojżesza – do najstarszej z nich, Caroline, nie tylko domownicy, lecz również studenci zwracali się „panno Genesis”.

Friedricha Wilhelma już w latach młodzieńczych wyróżniały od rówieśników poważne podejście do życia, jednak połączone ze zdrowym poczuciem humoru, ogromna pilność i zainteresowania naukowe. Jesienią 1843 r. ukończył wydział gimnazjalny Pedagogium Fundacji Frankego. Na uniwersytetach w Lipsku, Halle i Bonn studiował filologię i filozofię. Wśród jego nauczycieli byli Fr. Diez i N. Delius (ówcześnie obaj byli jedynymi wybitniejszymi reprezentantami akademickimi nowszej filologii w Niemczech) oraz Loebell, G. Kinkel, Dahlmann, E. M. Arndt, Ulrichs, Welcker i Ritschl (syn generalnego superintendenta Prowincji Pomorskiej w Szczecinie, Georga Carla Benjamina). W 1847 r. obronił „z najwyższą pochwałą” dysertację doktorską „De lingua Chauceri. Dissertatio grammatica”, która nie tylko przez pewien czas należała do najlepszych monografii poświęconych Chaucerowi, o wiele lat poprzedzającą między innymi opracowania Szwedów Edmana (1861 r.) i Isberga (1872 r.) oraz pochodzącego z Holandii niemieckiego profesora Brinka (1884 r.), lecz w ogóle była jedną z najstarszych prac doktorskich z zakresu anglistyki.

Po odbyciu służby wojskowej w rodzinnym mieście, wyjechał w obfitującym w wydarzenia 1848 r. do Paryża, by poświęcić się nauce języka francuskiego. Stamtąd przeniósł się do Anglii, gdzie został nauczycielem dzieci premiera Lorda Johna Russella. Dzięki temu znacznie udoskonalił swój angielski, a przy tym zyskał okazję do nawiązania kontaktów z wybitnymi uczonymi i artystami. Niewiele brakowało, aby zafascynowany anglobrytyjską kulturą profesor Akademii Wojskowej w Woolwich nie wrócił do swojej pruskiej ojczyzny.

W 1853 r. przeniósł się jednak do Szczecina, gdzie początkowo został nauczycielem we Friedrich-Wilhelm-Schule. W 1856 r. ożenił się z Idą Hahn, która mu dała syna i dwie córki. Ich związek był nadzwyczaj szczęśliwy. W 1857 r. założył „Geseniussche höhere Mädchenschule“.W ciągu trzech dekad rozwinął ją do dziewięcioklasowej szkoły, uczęszczanej przez ponad 200 uczennic. Przez ten okres poświęcił się również publikacji popularnych, wielokrotnie wznawianych podręczników do nauki angielskiego. Największe uznanie przyniósł mu jego „Elementarz języka angielskiego..” z roku 1864, wydany w ponad pół miliona egzemplarzy i używany w tysiącu szkół. Wydawca elementarza, spokrewniony z Friedrichem Wihelmem Hermann Gesenius, otrzymał za niego duży medal honorowy na Wystawie Światowej w Chicago w 1893 r.

W 1887 r. F. W. Gesenius poważnie się rozchorował. Ponieważ jego stan ulegał dalszemu pogorszeniu, na początku 1888 r. zdecydował się na wyjazd do San Remo. Zmiana klimatu mu nie pomogła. Zmarł 11 III 1888 r. Został pochowany w Szczecinie.

*Mimo, że jego główne imię brzmiało Wilhelm (zresztą podobnie, jak jego ojca), zawsze przedstawiał się i podpisywał jako Friedrich Wilhelm G.