Opublikowane przez Bartosz w Szczecinianie.

Karl Friedrich Wilhelm Hasselbach urodził się 22 IX 1781 r. w Anklam. Jego ojciec był tamtejszym superintendentem. Po ukończniu miejscowej szkoły, Karl H. kontynuowł edukację na uniwersytecie w Halle, gdzie od Wielkanocy 1799 r. studiował teologię pod kierunkiem Kappa. Wydaje się, że to Friedrich August Wolf nakłonił H. do pilniejszych studiów filologicznych. Wielkanocą 1802 r. H. postanowił wrócić w rodzinne strony.

Po drodze zatrzymał się w Berlinie, gdzie chciał złożyć egzamin teologiczny. Tutaj przekonał go wybitny pedagog i współwydawca Berlinische Monatsschrift, Friedrich Gedike, do wstąpienia do prowadzonego przez siebie seminarium nauczycielskiego. Od kwietnia tego roku H. był nauczycielem w słynnym Gimnazjum przy Szarym Klasztorze.


Gimnazjum przy Szarym Klasztorze w Berlinie




Dokładnie rok później dostał powołanie do Szczecina, gdzie objął posadę pomocnika w Gimnazjum Akademickim.


Gimnazjum Akademickie w Szczecinie




Od 1805 r., po połączeniu gimnazjum z Liceum Radzieckim, był trzecim nauczycielem z tytułem subrektora w Królewskim i Miejskim Gimnazjum.


Królewskie i Miejskie Gimnazjum przed 1832 r.




7 I 1828 r. dotychczasowy dyrektor szkoły Friedrich Koch, wielce zasłużony dla szczecińskiej oświaty, przyjął urząd radcy szkolnego i konsystorialnego przy regencji szczecińskiej. Jednocześnie złożył rezygnację z funkcji dyrektora, a na jego miejsce zatrudniono H. Działalność H. przypada na czas reorganizacji i wielkiego rozkwitu pruskiego szkolnictwa gimnazjalnego, które podlegało tajnemu radcy Johannesowi Schulzemu. Za jego dyrekcji ze szczecińskim gimnazjum związani byli m.in. historyk Ludwig Giesebrecht, gramatyk Karl Schmidt, „ostatni romantyk Szczecina” Friedrich Ferdinand Calo, kompozytor Carl Loewe, fizyk i matematyk Hermann Günther Graßmann. Doskonała łacina, którą posługiwał się H., pozwala zaliczyć go do najlepszych filologów epoki. Jego praca naukowa obejmowała różne dyscypliny wiedzy, do jego zainteresowań należała m.in. wczesna historia Kościoła. Miał swój udział przy wydaniu pierwszego tomu „Codex Pomeraniae diplomaticus”. Z 502 numerów tego kodeksu, który ukazał się w sześciu częściach w latach 1843-1862 i obejmował okres do 1253 r., współpracował przy ok. 130. Od końca lat 40-tych spotykał się z różnego rodzaju trudnościami i szykanami, ze względu na jego stanowisko, przeciwne ostrzejszemu kierunkowi religijnemu, wyznaczonemu i silnie popieranemu przez króla. Na Wielkanoc 1854 r. przeszedł na emeryturę. Dziesięć ostatnich lat życia spędził w wybudowanym przez siebie domu w Grünhof (Bolinko), do którego przeprowadził się z mieszkania służbowego przy Königsplatz 820. Zmarł w 1864 r. w wyniku przewlekłej choroby. Jego liczne, krótke artykuły, publikowane głównie w programach szkolnych, dotyczyły przede wszystkim zagadnień pedagogicznych i filologicznych.


Koperta listu do Karla Hasselbacha