Opublikowane przez KlemensII w Technika i Komunikacja.

W 1955 roku BMW opracowało model pojazdu Isetta popularnie zwanego bąbelkiem. Był to pojazd, który by można obecnie określić jako miejski, przeznaczony dla dwóch dorosłych osób i dla dwojga dzieci. Pojazd o podobnej konstrukcji dwa lata później, w 1957 r. opracowano w Biurze Konstrukcyjnym Przemysłu Motoryzacyjnego w Warszawie. Nazwano go Smyk.

Głównym projektantem był inż. Karol Wójcicki konstruktor Junaka. Autorem nadwozia był inż. arch. Janusz Zygadlewicz, a inż. Andrzej Zgliczyński opracował podwozie. Drzwi otwierane do przodu pozwalały na włączenie ścian bocznych do przenoszenia obciążeń, co z kolei obniżało masę pojazdu i koszty produkcji. Kształty nadwozia były tak opracowane, że nie wymagały głębokiego tłoczenia. Do napędu pojazdu adaptowano czterosuwowy silnik motocykla Junak, którego produkcję właśnie rozpoczęto w Szczecinie. Dodano jedynie dmuchawę oraz elektryczny rozrusznik. W podwoziu zastosowano niezależne zawieszenie wszystkich kół. Napęd przenoszony był za pomocą łańcucha, do tyłu zastosowano przystawkę, która zmieniała kierunek napędu. W rezultacie pojazd posiadał cztery biegi do jazdy w przód i cztery do tyłu. Planowano produkcję tego pojazdu w SFM w Szczecinie, równolegle z produkcją Junaka. Wykonano nawet serię próbną. Ostatecznie jednak do produkcji seryjnej wszedł Mikrus. Być może zadecydowała o tym data pokazu Smyka – 1 kwietnia 1957 r. Tak więc na popularny samochód trzeba było poczekać aż do 1973 r., kiedy to ruszyła produkcja malucha. W muzeum dawnej fabryki motocykli stoi jednak model Smyka z bocznymi drzwiami.








Literatura:
A. Zieliński, Polskie konstrukcje motoryzacyjne 1947 – 1960.
S. Szelichowski, Sto lat polskiej motoryzacji.