Opublikowane przez gustloff w Pomniki.

Przy pl. Sprzymierzonych, pomiędzy al. Wojska Polskiego i ul. Wielkopolską od 19 marca 2000 roku stoi popiersie Józefa Piłsudskiego. Wykonano je z brązu i ustawiono na cokole z czerwonego granitu o podstawie prostokąta 75 x 55 centymetrów i wysokiego na 2,2 metra. Na jego frontowej ścianie widnieje napis: Józef Piłsudski 1867 – 1935. Same popiersie mierzy 96 centymetrów i wzorowane jest na popiersiu Marszałka, wykonanym przez przedwojennego rzeźbiarza, profesora krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, Konstantego Laszczkę.

O wystawienie rzeźby starano się ponad cztery lata. Zdaniem członków szczecińskiego oddziału Towarzystwa Przyjaciół Józefa Piłsudskiego pomnik ten miał się stać dobrym dopełnieniem al. Piłsudskiego w naszym mieście. Dzięki rozmowom prowadzonym z władzami Uniwersytetu Szczecińskiego i Radą Miasta udało się 26 kwietnia 1999 roku uzyskać oficjalną zgodę na postawienie pomnika przy pl. Sprzymierzonych. Władze miasta zastrzegły jednak, że nie będą finansowo uczestniczyć w tym przedsięwzięciu. W związku z tym o całą resztę musieli zadbać inicjatorzy tego projektu, czyli członkowie Towarzystwa.

We własnym zakresie wykonali oni to co mogli, (projekt i rzeźbę), a o wykonanie pozostałych elementów zwrócono się z prośbą do licznych sponsorów. I tak: brązowy odlew popiersia wykonała Szczecińska Stocznia Remontowa „Gryfia”, cokół – firma Nord-Pol „Granit” Lucjana Rudnickiego w Szczecinie, montaż cokołu granitowego sfinansowała szczecińska firma Andreas – PZZ, a całość otoczenia pomnika w ramach remontu pl. Sprzymierzonych wykonał Wydział Inżynierii Miejskiej w Szczecinie. Wszystkie te prace zostały wykonane nieodpłatnie.

Niestety data odsłonięcia przekładana była kilkakrotnie. Pomimo, iż w pracach przy powstawaniu tego pomnika zaangażowanych było tak wiele osób i instytucji, nie udało się odsłonić pomnika w pierwszym planowanym terminie, wyznaczonym na 12 maja 1999 roku, czyli w 64. rocznicę śmierci Marszałka. Jak zazwyczaj bywa przy takich inicjatywach powodem był oczywiście brak pieniędzy. Towarzystwu zabrakło 30 tysięcy na realizację celów, których nie udało się zrealizować dzięki pomocy sponsorów. Później mówiono o wrześniu i listopadzie 1999 roku. Jednak i te terminy nie doszły do skutku. Ostatecznie Piłsudski stanął na cokole 15 marca 2000 roku.

Uroczystego odsłonięcia w niedzielne popołudnie 19 marca 2000 roku dokonał wiceminister obrony narodowej Romuald Szeremietiew. Przy tej okazji stwierdził, iż dobrze się stało, że popiersie Piłsudskiego jest właśnie w tym mieście. Marszałek bronił niepodległości Polski i Europy. Był patronem spraw, które ciągle są ważne dla nas wszystkich. Dziś w Szczecinie mamy Wielonarodowy Korpus NATO, który dba o to, aby narodom Europy nikt nie odebrał wolności. Tam, gdzie mieszkają Polacy, powinny być polskie symbole, uzupełnił wypowiedź poprzednika Bohdan Ronin-Walknowski , szczeciński artysta plastyk, twórca rzeźby. Następnie przy dźwiękach „Pierwszej brygady” przedstawiciele władz i zgromadzeni szczecinianie składali pod pomnikiem kwiaty. W orszaku nie zabrakło dowództwa wspomnianego Wielonarodowego Korpusu Północ-Wschód z generałem Henrikiem Ekmannem, przedstawicieli wojska, policji, straży granicznej, związków kombatanckich, piłsudczykowskich i harcerskich, a nawet zakładów pracy. Poświęcenia dokonał arcybiskup Zygmunt Kamiński, a pomnik od tego czasu nie zmieniał swojej lokalizacji.



Specjalnym gościem uroczystości był również aktor warszawski – Janusz Zakrzeński, wielokrotny odtwórca roli marszałka w teatrze i w filmie. Przebrany w charakterystyczny szary mundur naczelnika wygłosił jedną z mów Józefa Piłsudskiego.