Opublikowane przez sedina w Publicystyka.

Apel Stowarzyszenia Czas Przestrzeń Tożsamość w sprawie nadania honorowego obywatelstwa miasta Szczecina prof. Władysławowi Bartoszewskiemu i prof. Aleksandrowi Wolszczanowi.

Zwracamy się z prośbą o poparcie wniosku w sprawie nadania HONOROWEGO OBYWATELA MIASTA SZCZECINA. Pragniemy aby miasto przyznało takie tytuły wybitnym postaciom z życia naukowego jak:

Prof. Władysławowi BARTOSZEWSKIEMU
Od wielu lat jest konsekwentnym orędownikiem pojednania polsko-niemieckiego. Działalność Profesora była bardzo istotna dla miasta Szczecina znajdującego się na pograniczu polsko-niemieckim.

Prof. Aleksandrowi WOLSZCZANOWI
Szczecinianin
W plebiscycie „Szczecinianin Stulecia” zajął 4. miejsce (drugi jako Polak).
Od 2000 r. zaczął kierować Katedrą Astrofizyki na Uniw. Szczecińskim

Dla przypomnienie historia nadawania tytułów honorowych dla miasta Szczecina jest długa i skomplikowana

Królestwo Prus: Johann August Sack, Constantin Gottlieb Leberecht von Zepelin, Friedrich Heinrich Ernst Graf von Wrangel.
II Rzesza: August Graf von Werder, Ulrich Carl August Wilhelm Hermann Axel Graf von Behr-Negendamk, Carl Albrecht Theodor Hugo von Sommerfeld, Heinrich Dohrn, Hermann Haken, Gustav Scharlau, Paul von Benckendorff Hindenburg.
Republika Weimarska: Georg Jacob Manasse, Franz Eduard Gribel, Friedrich Ackerman.
III Rzesza: Adolf Hitler, Hermann Wilhelm Göring, August von Mackensen, Wilhelm Frick.

Polska Rzeczpospolita Ludowa: Bolesław Bierut, Władysław Gomułka, Eugeniusz Kwiatkowski, Edward Osóbka Morawski, Konstanty Rokossowski, Nikita Siergiejewicz Chruszczow, Paweł Batow, Władimir Nikołajewicz Dżandźgwa.
III Rzeczpospolita: ks. apb Kazimierz Majdański, Papież Jan Paweł II.

Jak w innych miastach?

Wrocław: Alfred Jahn (1993), Tadeusz Różewicz (1994), Henryk Tomaszewski (1995), ks. kardynał Henryk Gulbinowicz (1995), papież Jan Paweł II (1996), Jerzy Grotowski (1997), Wojciech Dzieduszycki (1999), Jan Nowak-Jeziorański (2000), Vaclav Havel (2001), Norman Davies (2002), Andrzej Wajda (2003), Władysław Bartoszewski (2004), Lech Wałęsa (2005).

Gdańsk: Günther Grass (1993), Hans Lothar Fauth (1994), Gerard Labuda (1994), Ignacy Adamczewski (1994), Hans Koschnik (1994), George Bush (1997), Richard von Weizsäcker (1997), Lech Wałęsa (1997), Marian Kołodziej (1997), Ryszard Kukliński (1998), Obrońcy Westerplatte 1-7 września 1939 r., Obrońcy Poczty Polskiej w Gdańsku 1 września 1939 r. (1998), Działacze Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża i sygnatariusze Porozumień Sierpniowych w 1980 r.: Lech Bądkowski, Henryka Krzywonos, Jerzy Borowczak, Stefan Lewandowski, Bogdan Borusewicz, Bogdan Lis, Joanna Duda-Gwiazda, Alina Pienkowska, Bogdan Felski, Ludwik Prondzyński, Wojciech Gruszecki, Józef Przybylski, Andrzej Gwiazda, Jerzy Sikorski, Stefan Izdebski, Lech Sobieszek, Jerzy Kmiecik, Tadeusz Stanny, Zdzisław Kobyliński, Anna Walentynowicz, Andrzej Kołodziej, Florian Wiśniewski (2000), ks. Henryk Jankowski (2000), Margaret Thatcher (2000), Ronald Reagan (2000), Andrzej Januszajtis (2002), Zbigniew Brzeziński (2002), Jan Nowak-Jeziorański (2002), Dieter Schenk (2002), Zygmunt Chychła (2003)

Warszawa (wykaz po 1989): Stanisław Broniewski-Orsza (1992), Aleksander Gieysztor (1992), Janina Porczyńska (1992), Zbigniew Porczyński (1992), Jerzy Waldorff (1992), Jan Podoski (1993), Margaret Susan (Sue) Ryder (1993), Stanisław Jankowski-Agaton (1995), Kazimierz Leski (1995), Papież Jan Paweł II (1996), Władysław Bartoszewski (1999), Ryszard Kaczorowski (1999), Franciszek Kamiński (1999), Stefan Starzyński (1999), Kardynał Józef Glemp (2000) Marek Edelman (2001), Jan Nowak-Jeziorański (2003), ks. prałat Zdzisław Peszkowski (2003), Marek Kwiatkowski (2003), Arcybiskup Sławoj Leszek Głódź (2005), Norman Davies (2005).

Poznań: Jan Nowak-Jeziorański (2000), Wanda Błeńska (2003), Gerard Labuda (2004), ojciec Marian Żelazek (2005), Karol Marian Pospieszalski (2005)

Andrzej Łazowski
Prezes

BARTOSZEWSKI Władysław (ur. 1922)

Historyk, pisarz, publicysta, polityk; 1939 maturzysta, sanitariusz PCK, IX 1940 – IV 1941 więzień Oświęcimia; po uwolnieniu (dzięki PCK) studia polonistyczne na tajnych kompletach Wydz. Humanistycznego UW, czł. AK, od 1942 w BIP KG AK, współorganizator Rady Pomocy Żydom „Żegota”, uczestnik powstania warszawskiego; od 1946 czł. PSL, uwięziony, zwolniony wiosną 1948, w grudniu ponownie uwięziony, 1951 skazany na 8 lat, 1954 w stanie zaawansowanej gruźlicy zwolniony, 1955 zrehabilitowany; od 1957 związany z „Tygodnikiem Powszechnym”; 1963 odznaczony w Izraelu medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”; wydaje dwie książki Ten jest z ojczyzny mojej. Polacy z pomocą Żydom 1939–45, Warszawski pierścień śmierci; 1970–74 objęty zakazem publikacji; 1972–83 sekretarz gen. pol. Pen Clubu, od 1997 wiceprezes; 1976 podpisuje protest przeciw wpisaniu do konstytucji PRL art. o sojuszu z ZSRR; 1981–82 internowany w stanie wojennym; następnie wykładowca na uniw. w Austrii i Niemczech; 1990–95 ambasador w Austrii; III–XII 1995 i 2000–01 minister spraw zagr.; 1997-2001 senator; od czerwca 2001 przewodniczący Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa i Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej; badacz prasy konspiracyjnej, dziejów Armii Krajowej, losów ludności cywilnej pod okupacją hitler. zwł. eksterminacji narodu żydowskiego i polskiego; m.in. 1959 dni walczącej Warszawy, Warszawski pierścień śmierci, Los Żydów w Polsce, Dni walczącej stolicy. Kronika powstania warszawskiego, Warto być przyzwoitym; odznaczony medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”, honorowy obywatel Izraela, laureat licznych międzynar. nagród, kawaler Orderu Orła Białego oraz Wielkiego Krzyża Orderu Zasługi RFN (jedyny Polak uhonorowany tym najw. odznaczeniem niemieckim).

WOLSZCZAN Aleksander (ur. 1946)

Szczecinianin, astronom; specjalista z zakresu fizyki gęstej materii i astronomii planetarnej; absolwent i prof. uniw. w Toruniu (1997-2000 dyr. Centrum Astronomii UMK), czł. korespondent PAN; pracował w Max-Planck-Institute für Radioastronomie w Bonn, od 1982 w Nar. Centrum Astronomii przy Cornell University (USA), od lat 90. związany z uniw. stanowym w Pensylwanii; odkrywca pulsarów w gromadach kulistych i pozostałościach po supernowych; pulsaru, który okazał się podwójnym układem gwiazd neutronowych i był przez pewien czas najlepszym próbnikiem teorii grawitacji; pierwszego pozasłonecznego układu planetarnego, złożonego z co najmniej trzech ciał, które krążą wokół pulsara PSR B1257+12 (tego ostatniego odkrycia dokonał za pomocą 300-metrowego radioteleskopu Arecibo w Portoryko); czł. Amer. Tow. Astronomicznego i Międzynar. Unii Radiowej; laureat licznych nagród, m.in. Fundacji Nauki Polskiej, Fundacji A. Jurzykowskiego, nagrody im. Beatrice Tinsley Amer. Tow. Astronomicznego; przez pismo „Nature” uznany za autora jednego z 15 fundamentalnych odkryć z dziedziny fizyki.

Apel został wystosowany 25 II 2006 r. i przesłany do Komisji Kultury Urzędu Miejskiego w Szczecinie.