Opublikowane przez Busol w Podziemia.

W ostatnich dniach grupa Forumowiczów Portalu zwiedziła tajemniczy tunel, znany dotychczas jako Obiekt S-2. Znajduje się on w rejonie byłej lokomotywowni za Dworcem Szczecin Główny. Jest to zbudowany prawie 160 lat temu pełnowymiarowy tunel ceglany dla potrzeb wycofywania pociągów ze szczecińskiego Dworca. Tunel wchodzi częściowo pod ulicę Potulicką. Został on uruchomiony 1 maja 1846 roku w związku z przedłużeniem linii kolejowej Berlin – Szczecin do Stargardu Szczecińskiego. W okresie zagrożenia Szczecina nalotami bombowymi (ok. 1941) portal tunelu został zabezpieczony betonową czapą w kształcie sześcianu. Z zewnątrz po obydwu stronach tej betonowej czapy, widzimy kamienne fragmenty starego portalu tunelowego.
Wewnątrz tunel został podzielony na 2 poziomy i przeznaczony do użytku jako schron. Aktualnie jego górna część jest wykorzystywana przez strzelnicę firmy Delve. Podziemna strzelnica jest ogólnie dostępna, szczegóły na stronie internetowej: http://www.delve.com.pl/ Dolna część tunelu jest aktualnie używana jako magazyn Klubu Sportowego „Pionier”.


Powyższy obiekt został dokładnie opisany w literaturze i jest widoczny na starych planach:
…w książce: „Kolej na Pomorzu Zachodnim 1945-1999”; Wydawnictwo INES Szczecin i Fundacja Wspólnota Kolejarzy Pomorskiej DOKP Szczecin; 1999:
„…Pierwszy pociąg do Stargardu wyjechał 1 maja 1846 r., zaś budowę całej linii do Poznania ukończono w sierpniu 1848 r. Zbudowana przeprawa mostowa na Odrze była prostopadła do istniejącego dworca, przecinając tory w jednym poziomie. Aby pociągi mogły wjechać w perony, wybudowano tunel o długości 100 m, wchodzący pod ul. Potulicką. Poprzez teren byłej lokomotywowni wycofywano je na tory przyperonowe. Tunel ten istnieje do dnia dzisiejszego, pełniąc funkcję magazynu…”

…w książce: Piotra Zaremby i Haliny Orlińskiej „Urbanistyczny rozwój Szczecina” , 1965r.:
„…Aby pociąg idący ze Stargardu mógł wejść na istniejącą już stację, trzeba było wyprowadzić go poza przecięcie się z linią berlińską, przeprowadzić lokomotywę na jego koniec i łukiem cofnąć go do dworca pasażerskiego. Dla uzyskania odpowiedniego miejsca na tor wyciągowy wtłoczono ten nowy trójkątny układ w jar wrzynający się w stok wzgórz, odpowiednio go poszerzając. Obecna parowozownia dworcowa znajduje się właśnie w tym miejscu, wyraźnie podkreślonym stromą skarpą u południowego wylotu Alei Trzeciego Maja.
Dziwaczny ten układ kolejowy, który przetrwał ponad 20 lat posiadał jeszcze jedną osobliwość. Wgłębienie jaru nie było na tyle wystarczające, aby zmieścić cały tor wyciągowy, wobec czego w przedłużeniu trasy ze Stargardu zbudowano ślepy tunel, długości około 100 m, wrzynający się w skarpę aż pod ulicę Potulicką…”

…lub w wersji niemieckiej w periodyku Stettiner Burgerbrief z roku 1983 w artykule: „Kurzer Abriss der Geschichte der Stetiner Eisenbahn”:
„…Die Abfahrt der Zuge vom Bahnhof war etwas umsta’ndlich. Die Zuge mussten ruckwarts in den Talgrund (Schmiedegrund) zwischen dem Muhlen- und Backerberg hineingestofien werden und sogar noch einige Meter in den untertunnełten Backerberg, dann erst konnte sich der Zug voraus in Bewegung setzen. Es war die sogenannte Spitzkehre…”

Opracował: Jsz

W imieniu Forumowiczów składam serdeczne podziękowanie na ręce Pana płk Tomasza Koladyńskiego z firmy Delve (http://www.delve.com.pl), jak również na ręce Pana Zygmunta Haładuda z KS „Pionier” za okazaną życzliwość i pomoc w udostępnieniu Obiektu.
Arkadiusz Bis
Administrator Portalu Sedina.pl


Ekipa pod obiektem


Wnętrze obiektu


Strzelnica


Ustalanie miejsca pochówku Sydonii


Gwiazdor TVN PEPA zbiera materialy do kolejnego programu


Teatr Bellevue


Grupa przy „grobie” Sydonii

(fot Busol 5 i 19 marca 2005)