Opublikowane przez Busol w Architektura i Urbanistyka.

Kościół ten wybudowano w efekcie starań o własną świątynię podjętych w 1867 r. przez istniejącą w Szczecinie od XVIII w. gminę katolicką. Początkowo próbowano wykorzystać do tego celu kościół pocysterski, ale tego zamierzenia nie udało się zrealizować. Neogotycka budowla z przeznaczeniem na kościół katolicki powstała na planie krzyża łacińskiego w latach 1888-1890 według projektu E. Seiberta. W kościele tym odbywały się raz w miesiącu nabożeństwa w języku polskim. Częściowo zniszczony został podczas nalotów w 1944 r. Spłonął dach i hełm wieży, uszkodzeniu uległy sklepienia w nawie głównej i nad prezbiterium. Odbudowę przeprowadzono w latach 1947 – 1948. Na wieży (w narożach) można podziwiać rzygacze w formie skrzydlatych smoków. Wewnątrz na ścianie zachodniej nazwiska parafian poległych w czasie I wojny światowej, na wschodniej tablica poświęcona Powstańcom Warszawskim. W prezbiterium ołtarz Matki Boskiej Królowej Polski z 1961 r.