Opublikowane przez Busol w Architektura i Urbanistyka.

Pierwszy kościół drewniany w tym miejscu został zbudowany po chrzcie mieszkańców Szczecina w 1124 r. Został spalony przez Duńczyków w 1189 r. Wzmianki z 1237 r. wymieniają w tym miejscu kościół (prawdopodobnie drewniany). Do 1406 r. brak jest informacji o kościele. W XV w. dokonano generalnej przebudowy na budynek halowy, pięcioprzęsłowy o trzech nawach. Następnie kościół wydłużono o jedno przęsło i wybudowano kryptę książęcą z wejściem od strony południowej. W 1517 r. wyremontowano wieżę, rozebrano ją w 1556 r. W 1602 r. wybudowano sygnaturkę. W 1623 r. powstały malowidła renesansowe. W kaplicy łaziebników malarz J. Wildenberger namalował św. Piotra i św. Pawła. Kolejne przebudowy trwały w XVI i XVII w. W 1707 r. wykonano chór, na którym umieszczono organy. Wojny napoleońskie doprowadziły kościół do ruiny. Odbudowany został w stylu gotyckim. W latach 1924-30 przeprowadzono generalny remont wnętrza i jego przebudowę. We wnętrzu znajdują się płyty nagrobne z XVII w., ciekawe drewniane sklepienie z malowidłami scen biblijnych. Portal dwudzielny pochodzi z XIV w. Można też podziwiać skarbonkę z płyt wapiennych z postaciami patronow kościoła. Na murach zewnętrznych znajdują się maszkarony przedstawiające średniowiecznych mieszkańców Szczecina. Obecnie świątynia użytkowana jest przez Kościół Polsko-Katolicki.