Opublikowane przez Bruce w Bez kategorii, Historia.

Otóż niewielu pamięta, niewielu wie, lub po prostu niewielu to interesuje. Podejrzewam, że nawet nie wszyscy mieszkańcy ulicy „5-go Lipca” wiedzą czemu ich ulica nosi właśnie taka nazwę….

Już w czasie działań wojennych, podczas konferencji w Teheranie w 1943 roku, przywódcy wojsk sojuszniczych podjęli decyzję że Polska otrzyma znaczną część terenów zachodnich w zamian za utracone na rzecz ZSRR terenów wschodnich. Szczegółowe wyznaczenie granic miało się odbyć na konferencji Pokojowej, która miała się odbyć po zakończeniu wojny.

Tymczasowy Rząd polski nie czekając na ustalenia tej konferencji postanowił wysłać na tereny odzyskane polską administrację, w celu stworzenia warunków do zasiedlania.
Tak właśnie stało się z ziemią szczecińska. Szczecin został zdobyty 26 kwietnia 1945 roku, a już nazajutrz nominacje na pierwszego Polskiego Prezydenta Miasta Szczecina otrzymał inż. Piotr Zaremba. Jeszcze tego samego dnia wyruszył w Swoja pierwszą podróż w nieznane. Do miasta dotarł 28 kwietnia i na Gmachu obecnego Urzędu Wojewódzkiego zatrzepotała Polska flaga.
W ciągu pierwszego tygodnia umożliwił pierwszym przyjezdnym , a było ich kilkuset osiedlenie się w Szczecinie. Miasto powoli zaczęło się zaludniać, osadnicy zajmowali opuszczone mieszkania po niemieckiej ludności cywilnej, głównie w obrębie działających już Polskich Urzędów. Dodam że w mieście pozostało ok. 5000 ludności Niemieckiej, którzy odmówili ewakuacji i pozostali w Swoich domach głównie na terenie Niebuszewa.
Polska administracja stopniowo obsadzała stanowiska w straży pożarnej, milicji, na poczcie i innych instytucjach niezbędnych do normalnego funkcjonowania.

19 maja 1945 roku, proces ten został przerwany, gdyż ciągle niejasny był przebieg Polskich granic i przynależność państwowa Szczecina.
Władze polskie musiały opuścić Szczecin i przeniosły się do Stargardu, a następnie do Koszalina.
Ponowna decyzja o zajęciu Szczecina miała miejsce na początku czerwca 1945r, gdyż rozpoczął się powrót ludności niemieckiej (szacuje się że powróciło ok. 80 000) i wizja Polskiego Szczecina coraz bardziej się oddalała. Polskie władze powróciły do Szczecina 9 czerwca w celu szybkiego zaludnienia miasta ludnością polską.
Lecz nie potrwało to długo, gdyż 10 dni później ponownie musieli opuścić miasto. Pozostał jedynie wiceprezydent Franciszek Jamroży, jego zadaniem było utworzenie Komitetu Opieki nad Polakami, którzy już zdążyli się zadomowić w Szczecinie.

Ostateczna, oficjalna decyzja o przynależności Szczecina została podjęta na Konferencji Poczdamskiej 2 sierpnia 1945 roku.
Jednak wcześniej nie czekając na ta decyzję Polskie władze z inż. Piotrem Zarembą na czele wróciły do Szczecina i 5 LIPCA o godzinie 18:00 komendant wojenny płk. Aleksander Fiedotow ostatecznie przekazał władzę administracyjną w mieście Szczecin w Polskie ręce.
Istotny wpływ na tą decyzje miał fakt iż w mieście było już sporo Polaków, działały już polskie urzędy i instytucje. Gdyby nie to że proces zaludniania przebiegł tak szybko, decyzja mogła by być inna.

Dnia 7 lipca 1945 na ulicach miasta pojawiły się obwieszczenia podpisane „ inż. Piotr Zaremba, Prezydent Miasta Szczecina, a zatytułowane ono było:„SZCZECIN JEST POLSKI”

Bruce