- Mensch, nie mogę już…
- No nie zwalaj winy na mnie za to, że tramwaj powoli jedzie…
- Ty mnie tu zaciągnąłeś…
- Nie często jest okazja oglądać startujące hydroplany. Widziałeś wcześniej coś takiego?
- No skąd, przecież wcześniej w ogóle samolotów nie wdziałem.
- A nie pamiętasz jak bracia Wright byli?

Marienkirche, Altdamm
Następnym razem opiszę kościół w Dąbiu. Bo tam akurat byliśmy wszystkim oczarowani…
Bardzo długo męczyłem Busola. „No załatw w końcu te Dąbie. Tam na pewno jest pięknie, bo kościół nie był aż tak bardzo zniszczony podczas wojny. A i wieża wysoka, będzie co podziwiać.” Oj, marmur to solidny, ten nasz Admin. W końcu ubłagałem.

W piękny sobotni poranek, 25 września 2004 roku, rozpoczęliśmy objazd wież kościelnych w północnych dzielnicach Szczecina. O 8.30 było stosunkowo chłodno, ale słońce zaczęło już wschodzić, kiedy koczowaliśmy przed zamkniętą bramką Kościoła pw Matki Boskiej Nieustającej Pomocy na Golęcinie. Organizator udał się na negocjacje do proboszcza, i wkrótce zjawił się młody kościelny, który otworzył nam drzwi do zakrystii, w której suficie znajduje się właz prowadzący na wieżę.

Dziś bardzo krótko i postnie.
Kościół na Osowie odwiedziliśmy z BI 25.09.2004 podczas jednego z dłuższych wypadów. gdzie Keson odpadł po wcześniejszych dwóch wieżach a BI zmęczony nie miał już siły. Natomiast “wieża” (cudzysłów nieprzypadkowy) wpasowała sie w ten stan idealnie.
Na samą wieże nie weszliśmy bo wejścia nie ma – nawet drabiny – po prostu szkielet konstrukcji i nic wiecej. W dodatku na poddaszu zaobserwowaliśmy brak światła wiec krótko wykonaliśmy kilka fotek zajrzeliśmy z latarką we wszystkie kąty, obejrzeliśmy stare mury i… to wszystko. Poddasze było w trakcie ocieplania i remontu. …

Jak juz pisałem prz okazji jednej z poprzednich wież – podczas wypraw regułą było, że wielkie i okazałe z zewnątrz wieże okazywały się nieciekawe w środku. Od tej reguły nie odbiega kościół pw. św. Jana Chrzciciela przy ul. Bogurodzicy który odwiedziliśmy z BI 22.09.2004. Nawet więcej. Wieża ta jest chyba najlepszym tego przykładem. I choć BI tak twierdził od początku to ja jednak liczyłem że się myli. Niestety nie mylił się…
Oczywiście nalezy Pamiętać, że “wieża” na tym kościele pojawiła się całkiem niedawno, ale naprawdę spodziewałem się czegoś więcej. Niestety …

Wieża kościoła pw. MB Różańcowej przy ul. Krakowskiej na Gumieńcach była jedyną na którą wybrałem się sam. Tak się złożyło, że ten dzień (4.10.2004) nie pasował nikomu, a ja byłem już umówiony. Znając kościół wcześniej zaplanowałem sobie wypad na pół godziny bo “przecież to malutka wieża”…

Po co wchodzić na wieże kościelne? Po co ja mam wchodzić na wieże kościelne? Dlaczego bez wahania przystałem na tę propozycję?
Chyba wystarczy jedna z poniższych odpowiedz, a odpowiedz na wszystkie poniższe pytania TAK jest chyba więcej niż zadowalająca:
• Czy interesuje mnie stara architektura?
• Czy lubię stary Szczecin?
• Czy lubię odwiedzać trudnodostępne miejsca?
• Czy nie jest to trochę szalone?

Do kościoła Jezuitów wybraliśmy się z Brucem 24.08.2004 roku. Sam kościół w sumie nowoczesny jak na kościół przedwojenny a wieża nie prezentuje się zbyt atrakcyjnie choć jest bardzo charakterystycznym elementem Turzyńskiego krajobrazu. Po prostu prostopadłościan z kilkoma drabinami ale za to z pozostałością przedwojennego mechanizmu wzbudzającego dzwony.
Na początek próbowaliśmy wybrać się nad sam kościół i organy (co wymagało przejścia po otwartym dachu) – jednak ze względu na dużą ilośc urządzeń grzewczych zaniechallismy tego pomysłu. Sama wieża niestety przywitała nas ogromną ilością tablic ostrzegających przed szkodliwym promieniowaniem. Wobec tego skracając do …

Na wieżę kościoła pod wezwaniem Św. Stanisława Kostki na Grabowie wybraliśmy się 28 września 2004 roku. Deszcz ostro padał, wiedzieliśmy, że z robienia zdjęć z wieży nici.
Kościelny, który otworzył nam wejście na wieżę, oprowadził nas później zarówno po dzwonnicy jak i poddaszu. Wejście na wieże znajduje się na zewnątrz, na lewo od głównego wejścia do kościoła. Pierwszy odcinek to schody betonowe, mniej więcej do wysokości 10 metrów – dochodzimy do małego pomieszczenia z drzwiami dla organisty i krętymi schodkami metalowymi, prowadzącymi wyżej.

17 czerwca 2004 roku zaczęła się nasza przygoda ze szczecińskimi wieżami kościelnymi. Kościół pod wezwaniem św.Jana Ewangelisty był tym pierwszym. Kościelny wprowadził nas na pierwsze piętro poddasza i tam nas zostawił informując o tym gdzie jest niebezpiecznie wchodzić, a także poinformował nas że sam nie jest pewien w jakim stanie są deski po których mieliśmy iść dalej. Jednak zbytnio nie zwróciliśmy uwagi na jego przestrogi i dziarsko ruszyliśmy przed siebie, chociaż gdy lepiej przyjrzeliśmy się stanowi technicznemu poddasza zaczęliśmy się trochę obawiać o swoje zdrowie (bylo to jeszcze przed remontem …