Wojewódzka konserwator zabytków umorzy postępowanie wpisu domu z ulicy Batalionów Chłopskich do rejestru zabytków.

Demontaż i odtworzenie najcenniejszych elementów wystroju architektonicznego w innym miejscu – to pomysł władz Szczecina na rozwiązanie problemu willi Grüneberga w Zdrojach. Budynek stoi w miejscu planowanej trasy Szczecińskiego Szybkiego Tramwaju i aby inwestycja mogła ruszyć musi zostać zburzony. Tymczasem mieszkańcy willi starają się, aby została wpisana do rejestru zabytków.

1927
W latach dwudziestych XX w., po zakończeniu kryzysu nastąpił gwałtowny rozwój sieci tramwajowej. Powstawały nowe trasy: do nowej dzielnicy willowej na Pogodnie, do Toru Kolarskiego, Lotniska po prawej stronie Regalicy, do Gocławia, szpitala na Pomorzanach, do dworca kolei obwodowej na Niebuszewie i Świerczewa. Już od kilkunastu lat była eksploatowana linia do Lasu Arkońskiego. Na obchodzone 50-lecie istnienia szczecińskich tramwajów, oficjalnie funkcjonowało osiem linii o łącznej długości 51,851 km. Najdłuższą linią była „jedynka”, która mierzyła 11,586 km, a najkrótszą „ósemka” – 2,321 km długości.

„Rozkład jazdy jest planem produkcji przedsiębiorstwa komunikacji miejskiej. Od prawidłowego ustawienia i wykorzystania rozkładu jazdy zależy stopień wykorzystania mocy produkcyjnej przedsiębiorstwa, jak również stopień zaspokojenia potrzeb przewozowych. Zadaniem rozkładu jazdy jest dostosowanie zdolności przewozowej do występujących potrzeb przy jak najoszczędniejszej gospodarce taborem i pracą obsługi. Rozkład jazdy jest również planem organizacji ruchu pociągów” – wyjaśniają autorzy instrukcji dla pracowników ruchu komunikacji miejskiej.

Tworzone Muzeum Przełomów ma kolejny nowy eksponat. Jest nim budka telefoniczna z okresu Polski Ludowej.

Wszystkich miłośników techniki i komunikacji informujemy, iż ukazał się pierwszy w historii kalendarz Muzeum Techniki i Komunikacji – Zajezdnia Sztuki w Szczecinie na rok 2010.

23 sierpnia jest dniem 130 lecia komunikacji miejskiej Szczecina a w szczególności tramwajów szczecińskich.
A tak to się zaczęło – przed podjęciem decyzji o zburzeniu murów twierdzy szczecińskiej, 21 października 1872 r., została wydana inżynierowi Johanesowi Büsingowi koncesja przez Zarząd Szczecińskiej Policji Królewskiej na cztery linie kolei ulicznej.

W 2009 roku przypada 130 rocznica uruchomienia tramwajów konnych w Szczecinie. Początki były skromne, podobnie jak technika, a co za tym idzie, również pierwze wozy tramwajowe były prostej budowy. Linie były budowane jako jednotorowe. Zupełnie inaczej przedstawia się komunikacja miejska dzisiaj. Obecnie nie ma już śladu po wagonach tramwaju konnego, czy pierwszych wagonach elektrycznych typu Herbrand. Dawno minęła epoka wielkiej rozbudowy urbanistycznej miast europejskich, w tym i Szczecina pod rządami Hermana Hakena. Jak toczyły się losy jednej z kursujących do dziś linii. Oto historia linii tramwajowej nr 1.

Zaglądając 29 IV 2008 r. na Wasz portal, zauważyłem z miłym zaskoczeniem, że odnotowaliście “stoczniową” rocznicę:
W Ośrodku Kadłubowym “Wulkan” Stoczni Szczecińskiej SA odbyło się wodowanie kontenerowca uniwersalnego m/s “Renate Schulte”, pięćsetnego statku wybudowanego w powojennej historii Stoczni.
W uzupełnieniu tej lakonicznej informacji załączam cztery zdjęcia z tego zdarzenia.

Odnaleziona na terenie 5 Pułku Inżynieryjnego armata forteczna wkrótce ozdobi Muzeum Techniki i Komunikacji w Szczecinie. Jego renowację kończą specjaliści z wojskowego batalionu remontowego w Czarnym.