W lutym 1946 roku według oficjalnych danych Szczecin liczył 73 tys. mieszkańców, z czego 41 tys. stanowili Niemcy. Przynależność miasta do Polski została już rozstrzygnięta w 1945 roku, zatem nowi gospodarze ziem mogli skupić swoją uwagę na ich zagospodarowaniu. L. Borkowicz wyszedł wówczas z inicjatywą zorganizowania dużej imprezy w Szczecinie, a jej plan szczegółowo omówiono także na najwyższych szczeblach władzy centralnej. Ostatecznie postanowiono, iż w dniach 13-14 kwietnia 1946 roku odbędzie się w Szczecinie uroczystość pod nazwą “Trzymamy straż nad Odrą”. Wśród najważniejszych celów propagandowych, jakie sobie założono, należy wymienić: manifestację przywiązania do nowej granicy zachodniej, zachęcenie Polaków do osiedlania się w rejonie zachodnim,  podsumowanie pierwszego roku osadnictwa oraz przygotowanie podwalin pod późniejsze referendum ludowe.

Szacuje się, że w obchodach wzięło udział około 50 tys. osób. Szczecińskie wydarzenie zostało jednak de facto rozpoczęte dzień wcześniej – 12 kwietnia 1946 roku w Gdańsku. Tego dnia o 12.00 wyruszyła do Szczecina 360 osobowa sztafeta, w skład której wchodzili przedstawiciele różnych środowisk: harcerze, członkowie Związku Walki Młodych (ZWM), Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (OM TUR), kombatanci, byli więźniowie obozów koncentracyjnych czy wojskowi. “Posłańcy” podczas drogi przekazywali sobie symboliczną pałeczkę, w której zamknięto wodę morską i ziemię z mogił bohaterów Westerplatte. Warto odnotować, iż druga sztafeta podążyła do Grodu Gryfa z Jeleniej Góry.

Główne uroczystości rozpoczęto 13 kwietnia w Szczecinie przy ówczesnym placu Teatralnym (obecny plac Żołnierza Polskiego). Położono kamień węgielny pod budowę pomnika upamiętniającego obchody, ustawiono jego makietę, a całość poświęcono. Zebrani złożyli uroczyste ślubowanie, a także odśpiewali “Rotę”. Następnie przeniesiono się na Wały Chrobrego. Tam zaplanowane było przemówienie prezydenta Krajowej Rady Narodowej – Bolesława Bieruta. Zapanował jednak chaos, gdy po pojawieniu się związanego z opozycyjnym PSL-em Stanisławem Mikołajczykiem część uczestników (m.in. harcerzy) zaczęła wznosić okrzyki na jego cześć, co ostatecznie zmusiło Bieruta do zejścia z mównicy. Incydent przyczynił się prawdopodobnie także do tego, iż pomnik, o którym była mowa powyżej ostatecznie nigdy nie został zrealizowany (dopiero w 1950 roku w tej okolicy postawiono inny, do dziś istniejący monument “Wdzięczności dla Armii Radzieckiej”, z którego w 1992 roku zdjęto gwiazdę).

W drugim dniu (14 kwietnia) obchody rozpoczęto na Jasnych Błoniach. Po przybyciu oficjeli oraz gości odprawiono tam mszę polową. Następnie poświęcono sztandary, wręczono dary dla wojska i udekorowano pionierów. Zwieńczeniem całej uroczystości była defilada wzdłuż alei Wojska Polskiego. Poszczególne jednostki i organizacje kolejno przemaszerowały tą długą ulicą wraz z transparentami. Co istotne, do tej części obchodów nie zostali dopuszczeni harcerze, których postanowiono w ten sposób ukarać za “niestosowne” zachowanie poprzedniego dnia.

Sztafeta Gdańsk – Szczecin (12 kwietnia 1946):

Defilada wzdłuż al. Wojska Polskiego (14 kwietnia 1946):

Szczegółowe informacje o wydarzeniu można znaleźć w książce Radosława Ptaszyńskiego “Trzymamy straż nad Odrą. Propaganda – Fakty – Dokumenty” wydanej w 2007 roku przez Instytut Pamięci Narodowej.

Piękne, wzruszające teksty opisujące mękę i śmierć Chrystusa na krzyżu, subtelne melodie i harmonie oraz precyzyjny śpiew z partiami solowymi Antoniny Krzysztoń, Lidki Pospieszalskiej i Bogusi Stoch wpływają na niezwykły, kontemplacyjny klimat płyty. “Słońce nagle zgasło” to wskazanie na istotę chrześcijaństwa, liturgię Tajemnicy Paschalnej. Pieśni zarejestrowane pierwotnie na potrzeby programu “Swojskie Klimaty” Jana Pospieszalskiego w efekcie pojawiły się na płycie “Słońce nagle zgasło”.

Warto przypomieć, że zespół DEUS MEUS to jeden z najbardziej znanych zespołów tzw. muzyki chrześcijańskiej, koncertujący i nagrywający płyty z najbardziej znanymi muzykami tego nurtu (i nie tylko). Wraz z tym szczecińskim zespołem na koncertach i płytach pojawiali się gościnnie m.in. Marcin Pospieszalski, Robert Fredrich (twórca Arki Noego), bracia Golcowie, Joszko Broda, Michał Kulenty, śp. Piotr “Stopa” Żyżelewicz, Robert Drężek, śpiewali m.in. Mietek Szcześniak, Tomek Budzyński, Beata Bednarz. Szefem muzycznym zespołu jest Marcin Pospieszalski.

A już 20 kwietnia 2012 roku o godzinie 18.30 w Dobrym Miejscu w Warszawie będzie miała miejsce premiera nowego albumu Deus Meus „Wniebowianki”. Na płycie znajdzie się 12 utworów autorstwa członków zespołu. Można powiedzieć, iż „Wniebowianki” to zapis różnorodnych – starych i nowych – zainteresowań chóru i zespołu Deus Meus. Sam tytuł tego albumu jest próbą nazwania modlitw – praise i worshipów – właśnie po polsku. Deus Meus pragnie, aby chwała oddawana Bogu, wznosiła się do Niego jak rzucane w niebo kwiaty. Będzie to wyjątkowa premiera nie tylko ze względu na warstwę artystyczną, ale także ze względu na fakt, iż bardzo oczekiwana. Po 10 latach Deus Meus wydaje całkowicie nowy studyjny krążek. Długo trzeba było czekać na całkiem nowe, świeże pieśni uwielbienia przygotowane przez szczeciński zespół. Całość materiału została ogarnięta przez znanego i cenionego basistę, producenta – Marcina Pospieszalskiego.

Więcej: www.deusmeus.pl; http://facebook.com/deusmeus

„Pamiętamy” to produkcja autorstwa znanego reżysera i pracownika lokalnej telewizji – Andrzeja Androchowicza. W filmie przedstawiono próbę rekonstrukcji tragicznych wydarzeń przez uczestników strajków – przewodniczącego pierwszego Komitetu Strajkowego w Stoczni im. Adolfa Warskiego, Mieczysława Dopierałę i członka KS, Józefa Kasprzyckiego oraz rodziny ofiar.

W materiale cenne są zarówno archiwalne zdjęcia z pogrzebu tragicznie zmarłego szer. Stanisława Nadratowskiego, jak i przypomnienie 16 postulatów załogi Stoczni. Całość dopełnia uroczystość odsłonięcia tablicy pamiątkowej 17 grudnia 1980 roku przy bramie Stoczni Szczecińskiej.

Informacje o filmie „Pamiętamy”:

•    scenariusz i realizacja: Andrzej Androchowicz
•    zdjęcia: Eugeniusz Eysymontt, Janusz Pietrzykowski
•    montaż: Bogdan Kondratt
•    dźwięk: Antoni Kujawa, Stanisław Modelski, Adam Smoliński
•    kier. produkcji: Jerzy Behnke
•    dane techn.: film czarno-biały, 16 mm
•    czas: 46’

Mimo, iż większość urządzeń można przystosować do współpracy z serwisem Vimeo to jednak większość odbiorników standardowo przygotowana jest do odbioru YouTube. Zapraszamy do naszego kanału sedinaPL w serwisie YouTube. Szczególnie polecamy realizacje Wojtka Wysockiego i Gosi Ochnickiej, które dostępne są w jakości HD.

Z okazji premiery przygotowaliśmy też kilka nowości, m.in. dwa filmy reklamowe nieistniejącej już Stoczni Szczecińskiej S.A. – polecamy.

Serdecznie dziękujemy p. Andrzejowi Androchowiczowi za udostępnienie materiału filmowego.

Źródło: Internetowa Encyklopedia Szczecina

Projekt Stary cyfrowy Szczecin prowadzony i realizowany jest przez Małgorzatę Frymus – dziennikarkę Polskiego Radia Szczecin, absolwentkę łódzkiej filmówki, od lat związaną ze Stowarzyszeniem OFFicyna. Ściśle współpracuje z nią MUFI – kampania muzyczno-filmowa i Bartosz Piekarczyk, dzięki którym filmy zostały oczyszczone i zdigitalizowane.

Projekt zrealizowany ze środków Gminy Miasto Szczecin.

officyna.art.pl

W latach siedemdziesiątych XX w. niemal każdy szanujący się, średniej wielkości zakład pracy w Polsce, miał własną ekipę filmową. Jej głównym zadaniem było obserwowanie życia zakładu, filmowanie spotkań, narad i wszelkiego rodzaju wizyt. Taki filmowiec stał się bohaterem “Amatora” – słynnego filmu Krzysztofa Kieślowskiego ze świetną rolą Jerzego Stuhra.

Stary cyfrowy Szczecin – kolejny projekt Stowarzyszenia OFFicyna, stara się dotrzeć do takich zapomnianych “przyzakładowych ośrodków telewizyjnych”. Pudła z zapisaną rzeczywistością na taśmie 8 lub 16 mm czekają na odkrycie. Niestety często są to bardzo zniszczone materiały, które tylko skomplikowana digitalizacja pozwoli uratować. Pierwsze z nich, pochodzą z lat 70-tych XX w., z przyzakładowego Klubu Filmowego Wiskord. Udało się odrestaurować blisko 20 minut kronik z życia zakładu, m.in. opowieść o budowie amfiteatru, czynach partyjnych i wizycie ministra.

Projekt Stary cyfrowy Szczecin prowadzony i realizowany jest przez Małgorzatę Frymus – dziennikarkę Polskiego Radia Szczecin, absolwentkę łódzkiej filmówki, od lat związaną ze Stowarzyszeniem OFFicyna. Ściśle współpracuje z nią MUFI – kampania muzyczno-filmowa i Bartosz Piekarczyk, dzięki którym filmy zostały oczyszczone i zdigitalizowane.

Projekt zrealizowany ze środków Gminy Miasto Szczecin.

officyna.art.pl

W latach siedemdziesiątych XX w. niemal każdy szanujący się, średniej wielkości zakład pracy w Polsce, miał własną ekipę filmową. Jej głównym zadaniem było obserwowanie życia zakładu, filmowanie spotkań, narad i wszelkiego rodzaju wizyt. Taki filmowiec stał się bohaterem “Amatora” – słynnego filmu Krzysztofa Kieślowskiego ze świetną rolą Jerzego Stuhra.

Stary cyfrowy Szczecin – kolejny projekt Stowarzyszenia OFFicyna, stara się dotrzeć do takich zapomnianych “przyzakładowych ośrodków telewizyjnych”.

Pudła z zapisaną rzeczywistością na taśmie 8 lub 16 mm czekają na odkrycie. Niestety często są to bardzo zniszczone materiały, które tylko skomplikowana digitalizacja pozwoli uratować. Pierwsze z nich, pochodzą z lat 70-tych XX w., z przyzakładowego Klubu Filmowego Wiskord. Udało się odrestaurować blisko 20 minut kronik z życia zakładu, m.in. opowieść o budowie amfiteatru, czynach partyjnych i wizycie ministra.

Projekt Stary cyfrowy Szczecin prowadzony i realizowany jest przez Małgorzatę Frymus – dziennikarkę Polskiego Radia Szczecin, absolwentkę łódzkiej filmówki, od lat związaną ze Stowarzyszeniem OFFicyna. Ściśle współpracuje z nią MUFI – kampania muzyczno-filmowa i Bartosz Piekarczyk, dzięki którym filmy zostały oczyszczone i zdigitalizowane.

Projekt zrealizowany ze środków Gminy Miasto Szczecin.

officyna.art.pl

Podobna sytuacja miała zresztą miejsce tam, gdzie pracowałem. Kilka miesięcy temu zmieniłem firmę, a ta z kolei zmieniła siedzibę wprowadzając się do nowo wybudowanego budynku u zbiegu ulic Wyzwolenia i Malczewskiego. Los chciał, że wylądowałem na ostatnim piętrze z widokiem na pozbawiony okien, ale stojący jeszcze budynek ZPO Dana. Nie mogłem przepuścić takiej okazji i choć widok na przyszłą budowę nie był do końca satysfakcjonujący to miałem wielką chęć spróbować zrealizować swoje plany. Pomysłem dosyć szybko zaraziłem kolegę z pokoju, który na drugi dzień przyniósł statyw i aparat. Zaczęło się grzebanie w poszukiwaniu oprogramowania, które będzie automatycznie robiło zdjęcie w określonym interwale kamerką internetową.

Stwierdziliśmy jednak, że technika poszła do przodu (standardem teraz jest obraz w rozdzielczości HD) i nie wypada pozostawać w tyle. Szybka decyzja, kupujemy aparat i uchwyt. To wyjaśnia dlaczego początek filmu jest w gorszej jakości. Niestety aparaty niższej klasy w większości nie mają wbudowanej funkcji samoczynnego robienia zdjęć w określonych odstępach czasu. Inny kolega podsunął nam jednak stronę, z której wynikało, że aparaty firmy Canon pozwalają wgrać alternatywne oprogramowanie, które zmienia prosty aparat w kombajn do robienia zdjęć. Migawka aparatu zrobiła w tym czasie około 30 000 pstryknięć (licznik został już trzy razy przekręcony). Projekt ten traktujemy jako próbę przed tym co nas czeka w ciągu najbliższych 3 lat. Mamy nadzieję, że budowa Nowej Dany ruszy jak najszybciej i uda nam się to zarejestrować.

Bartek (Lazi) i Jacek

Cykl “Podziemny Szczecin”, jest próbą przybliżenia szczecinianom choć części tej ukrytej wciąż historii naszego miasta.

Realizacja: Gosia Ochnicka, Wojtek Wysocki

Cykl “Podziemny Szczecin”, jest próbą przybliżenia szczecinianom choć części tej ukrytej wciąż historii naszego miasta.

Realizacja: Gosia Ochnicka, Wojtek Wysocki

Cykl “Podziemny Szczecin”, jest próbą przybliżenia szczecinianom choć części tej ukrytej wciąż historii naszego miasta.

Realizacja: Gosia Ochnicka, Wojtek Wysocki

Cykl “Podziemny Szczecin”, jest próbą przybliżenia szczecinianom choć części tej ukrytej wciąż historii naszego miasta.

Realizacja: Gosia Ochnicka, Wojtek Wysocki

h

Cykl “Podziemny Szczecin”, jest próbą przybliżenia szczecinianom choć części tej ukrytej wciąż historii naszego miasta.

Realizacja: Gosia Ochnicka, Wojtek Wysocki

Cykl “Podziemny Szczecin”, jest próbą przybliżenia szczecinianom choć części tej ukrytej wciąż historii naszego miasta.

Realizacja: Gosia Ochnicka, Wojtek Wysocki

Cykl “Podziemny Szczecin”, jest próbą przybliżenia szczecinianom choć części tej ukrytej wciąż historii naszego miasta.

Realizacja: Gosia Ochnicka, Wojtek Wysocki

Cykl “Podziemny Szczecin”, jest próbą przybliżenia szczecinianom choć części tej ukrytej wciąż historii naszego miasta.

Realizacja: Gosia Ochnicka, Wojtek Wysocki

Cykl “Podziemny Szczecin”, jest próbą przybliżenia szczecinianom choć części tej ukrytej wciąż historii naszego miasta.

Realizacja: Gosia Ochnicka, Wojtek Wysocki

Cykl „Podziemny Szczecin”, jest próbą przybliżenia szczecinianom choć części tej ukrytej wciąż historii naszego miasta.

Realizacja: Gosia Ochnicka, Wojtek Wysocki

Zapraszamy już dziś. A poniżej pierwsze zdjęcia z planu filmowego.

Partnerzy projektu:

Miasto Szczecin

www.podziemnyszczecin.pl