We wtorkowy wieczór, 8 lutego 2005 r., w piwnicy Starego Ratusza odbyło się kolejne spotkanie komitetu odbudowy Sediny. Jego gośćmi było troje znanych szczecińskich rzeźbiarzy: Hanna Paszkiwicz, Leonia Chmielnik i Jakub Lewiński. Przedstawili swoje uwagi dotyczące organizacyjnych i technicznych warunków rekonstrukcji fontanny Sediny.
Zaproszeni szczecińscy artyści podkreślali, że rozmawiamy nie o „nowym” dziele sztuki, lecz właśnie o rekonstrukcji – dzięki temu mamy nadzieję, że szczecinianie i goście Szczecina będą mogli zobaczyć „naszą” Sedinę tak atrakcyjną, jaka była w oryginale.

Gryf znany był już starożytnym Babilończykom, według których miał taką siłę i odwagę, że mógł pokonać nawet uzbrojonego mężczyznę. Stał się więc symbolem waleczności, drapieżności i uporu w dążeniu do celu. Swym znaczeniem dorównywał smokom strzegącym boskich skarbów.
Dlaczego więc galionem łodzi Manzelbrunnen jest drapieżny orzeł, a nie gryf? Czy projektując pomnik zapomniano o tradycji książęcego grodu? Czyżby ówcześni szczecinianie zapomnieli o dumnej przeszłości swojej ziemi ojczystej i nie zdecydowali się umieścić wizerunku gryfa na najbardziej ze szczecińskich pomników?

Zastanawia mnie bardzo, dlaczego na „miejskiej” tarczy herbowej, umieszczonej na dziobie łodzi, którą możemy zobaczyć na jednej z nielicznych grafik przedstawiających „Manzelbrunnen” z najdrobniejszymi detalami – dlaczego nie widnieje tutaj herb Szczecina?
Jest to „bardzo miejska” tarcza herbowa, ponieważ wieńczą ją charakterystyczne blanki murów, a te w heraldyce municypalnej symbolizują prawa miejskie i starożytność grodu. Bardzo trudno jest jednak zinterpretować zasadnicze godło widniejące na tarczy – na pewno jednak nie jest to Gryf! Cóż zatem przedstawia?

Sedina wraca do Szczecina. Za trzy lata pomnik ma znów stanąć na pl. Tobruckim. Czy tak będzie? Pytani przez nas szczecinianie chcą w tym pomóc. Pieniądze na odtworzenie pomnika można już wpłacać na specjalne konto. Są pierwsze deklaracje wpłat od szczecińskich kupców na kwotę kilkudziesięciu tysięcy złotych. Według wstępnych szacunków na odtworzenie pomnika potrzebny jest milion.

„Manzelbrunnen”, czyli „Fontanna Manzla” (a może niektórzy woleliby „Źródło Manzla”)? – bo przecież źródło bywało także symbolem kobiecości… Ludwig Manzel nieraz nadawał swoim pracom tytuły symboliczne, tak więc niejedna z jego „panien” ma być przedstawieniem jakiejś idei, wrażenia – a może te „wydumane” tytuły były tylko impresją, nawet żartem? Tak mało wiemy o tym artyście, który nie był szczecinianinem, a przecież jego nazwisko znane jest wielu z nas, bo co najmniej jedno z jego dzieł na trwałe zapisało się w naszej pamięci.

Gwiazda nad placem
Zimą 1991 roku zapadła decyzja – Pomnik “Wdzięczności” stojący na placu Żołnierza ma zostać przeniesiony na Cmentarz Centralny. Skończyło się jedynie na hucznym i widowiskowym zdjęciu z jego szczytu radzieckiej gwiazdy. Pozostał niezbyt urodziwy słup.
Pomnik “Wdzięczności” jest chyba najbrzydszym szczecińskim pomnikiem. Co bardziej złośliwi mówią, że tym samym doskonale komponuje się z równie szpetnymi, szarymi wieżowcami z czasów Gomułki, które otaczają plac Żołnierza. Najbardziej irytująca była w nim jednak ponoć betonowa gwiazda – pięcioramienna betonowa konstrukcja ustawiona na szczycie pomnika. Dla wielu był to symbol radzieckiej dominacji …

Szanowni Internauci
O klimacie i uroku każdego miasta świadczą przede wszystkim jego mieszańcy, lecz nie tylko. Nie bez znaczenia pozostaje jego architektura, zabytki, skwery czy parki… Kolejnymi, często nieuważanymi symbolami naszego miasta są także pomniki i rzeźby. Są one niejednokrotnie zaniedbane i pozostawine samym sobie.
Właśnie dlatego postanowiliśmy je odnaleźć i uwiecznić na zdjęciach. Znajdziecie je w nowo powstałej galerii, która w pierwszej odsłonie przedstawia kilkadziesiąt najpopularniejszych obiektów. Mamy nadzieję, że w miarę czasu będzie ona powiększać swoje zasoby – i tu liczymy na Waszą …

Kim w rzeczywistości jest Sedina? Czy to potężna patronka Szczecina, bogini mórz i żeglugi, której pomocą służą bogowie i morskie stwory, czy tylko „Manzelka”, jak pieszczotliwie zwą ją niektórzy? I co wspólnego polska nazwa „Pomnik Sediny” ma ze znaną niemiecką wersją nazwy tej postaci – Manzelbrunnen (Fontanna Manzla)? Czy oglądając galerię fotografii i pocztówek dostępnych w naszym Portalu można odpowiedzieć na pytanie o tożsamość Sediny?
Osobiście wydaje mi się, że dzisiaj przesłanie autora rzeźby najlepiej można próbować odczytać z dotychczas mało znanego rysunku (nieznanego autora), który przedstawia to dzieło być …

Zarówno konsul generalny ZSRR, jak i konsul NRD bardzo interesowali się powstawaniem tego pomnika. Pan Owczarow pytał tylko, dlaczego akurat wybrałem trzy orły? – wspomina Gustaw Zemła, twórca pomnika

Szczeciński pomnik Sediny, dłuta prof. Ludwiga Manzla, odsłonięto w 1898 r. w obecności niemieckiego cesarza Wilhelma II, w połączeniu z uroczystością otwarcia nowego basenu portowego. Przez kilka dziesięcioleci był urokliwą wizytówką miasta, aż do momentu, kiedy zniknął… Do dziś nie jest pewne, jak zakończyły się losy przedwojennej Sediny. Według najprawdopodobniejszej wersji, w ramach realizowanej w lipcu 1942 r. przez nazistów akcji zbierania surowców została zdemontowana z fontanny i jako „rezerwę metalu” przeznaczono ją do przetopienia dla Wehrmachtu, dobrej jakości brąz…