Już wie jak spędzi lato. Będzie wstawać o 4 lub 5 rano i tak, jak miliony Polaków, kibicować polskiej ekipie.
Robiła tak już osiem lat temu podczas igrzysk w Sydney. Siadała przed telewizorem o świcie, a potem w pracy piła kawę za kawą.

Służba Bezpieczeństwa chciała zabić szczeciniankę Irenę Piotrowicz. Zamach się nie udał. Przeżyła. Dziś pierwszy raz opowiada o tamtych czasach.

Nadeszła wiosna roku 1978. W zawrotnym tempie zbliżał się Kultar – Dni Kultury Studentów Akademii Rolniczej. Co by nowego w tym roku? – Zastanawiali się Rybacy – studenci Wydziału Rybactwa Morskiego i Technologii Żywności. Zaczęły się pierwsze wiosenne burze… mózgów w pokojach akademików. W końcu wymyślono: bijemy Rekord Świata w pchaniu małego Fiata.

W otwartych drzwiach stoi starszy pan z bukietem róż.
- Czy pani mnie pamięta?
- Nie. Chyba nie… – odpowiadam niepewnie.
- Nazywam się Franciszek Suski.
- Tak! Oczywiście, przypominam sobie. Był pan przyjacielem mego męża. Ostatni raz widzieliśmy się chyba ponad dwadzieścia lat temu – usprawiedliwiam sama siebie.
- Nie mogłem być na pogrzebie Zdzicha – mówi pan Franciszek Suski. – Dopiero teraz, będąc w Szczecinie, chciałem odwiedzić go na cmentarzu, ale nie znalazłem w Alei Zasłużonych jego grobu, chociaż długo szukałem.

Upłynęło 20 lat od momentu zakończenia operacji odrzańskiej. Przez ten czas rzeka Odra stała się granicą pokoju i przyjaźni między dwoma krajami socjalistycznymi – Polską Rzeczpospolitą Ludową i Niemiecką Republiką Demokratyczną. Zwiedzając w ostatnich latach miejsca minionych walk, można naocznie się przekonać o wielkich zmianach na tych terenach. Buduje się nowe zakłady i fabryki, dźwignięto z ruin polskie i niemieckie miasta i wsie, w których – budując socjalizm – pracują nasi przyjaciele. Rozwija się i krzepnie przyjaźń krajów Układu Warszawskiego oraz braterstwo broni ich armii. Nasi przyjaciele otaczają czcią i …

26 kwietnia o świcie armia, wspierana przez lotników 4 armii nadal nacierała głównymi siłami na szerokim froncie. Tego dnia rozstrzygnął się los Szczecina.

21 kwietnia, godzina 11:00. Uruchomiono prom o dużej nośności, ale ogień artylerii zaraz go rozbił. Postawiono drugi, ale i ten po pół godzinie został unieruchomiony. Saperzy montują z tych dwóch rozbitych nowy prom, który zaczął funkcjonować po trzech godzinach.

W powszechnej świadomości szczeciński Marzec ‘68 nie istnieje. Najgłośniejszy epizod to spalenie przez studentów “Głosu Szczecińskiego” pod pomnikiem Adama Mickiewicza.
Symbolicznego spalenia gazety – organu PZPR szczecińscy studenci dokonali podczas wiecu, który odbył się dokładnie 39 lat temu, 14 marca 1968 r. Manifestacja została brutalnie rozpędzona przez milicję. To najbardziej znane wydarzenie zapomnianego przez historię szczecińskiego Marca ‘68, który – jak twierdzi historyk szczecińskiego IPN dr Eryk Krasucki – był tylko prowincjonalnym echem burzliwych wydarzeń w Warszawie. Te zaś częścią rewolty, która – choć w Warszawie, Pradze czy Paryżu miała zupełnie …

Ten czas to w historii Szczecina wciąż biała plama. Wiadomo, że w ramach ogólnopolskich protestów doszło wtedy m.in. do manifestacji studentów Politechniki Szczecińskiej rozpędzonej przez milicję. W Stargardzie SB aresztowała kilku licealistów. W stoczni im. Adolfa Warskiego zorganizowano propagandowy wiec.

Wczoraj
Dawny Szczecin przestał istnieć. Z dziesięciowiekowej historii miasta pozostały tylko nieliczne ocalałe dzielnice nowoczesne, liczne historyczne ruiny i legenda ustna czy pisana.
W nocach na 17 i 31 sierpnia 1944 roku dwa wielkie naloty angielskie zamieniły Stare Miasto wraz z dzielnicą portowo-handlową w perzynę. Według oceny prezydenta Szczecina inż. Zaremby, 60% miasta w tym 99% jego historycznych zabytków leży w gruzach. Spłonęły i zawaliły się najstarsze budowle Szczecina, te które skutecznie mogły świadczyć o jego niewątpliwej słowiańskości.