Mieszkańcy Szczecina często zastanawiali się, dlaczego przez kilka miesięcy po wojnie niektóre domy nadal się palą. Ludzie przypuszczali, że to czyn Niemców lub żołnierzy polskich.
Jedyną przeprawę przez Odrę stanowiły mosty pontonowe. W zniszczonym wojną mieście na początku poruszano się pieszo. Czasami ludzie znajdowali poniemieckie rowery, którymi mogli szybciej się przemieszczać. Z biegiem czasu powstawały linie tramwajowe i autobusowe. Miasto zaczęło się coraz bardziej usamodzielniać.

Podjuchy w tamtych latach wyglądały jak większa wieś. Powszechnie hodowano krowy, świnie czy też kozy. Teraz prawie wszystkie tamtejsze ulice pokryte są asfaltem, ale wtedy były to w większości piaszczyste drogi. Zaledwie kilka miało kostkę brukową.
Na spacery chodziło się między innymi na autostradę berlińską. Trudno w to teraz uwierzyć, ale taki właśnie wtedy panował tam ruch, że spokojnie można było sobie po betonowym pasie chodzić i podziwiać widoki odległego centrum Szczecina. W roku 1960 widoczne były jeszcze, w rowach przy autostradzie, wojenne ślady.

W latach 50-60 Szczecin był cały w gruzach. Do remontu była szykowana obecna Aleja Wyzwolenia od ul. Mariana Buczka w kierunku dzielnicy Niebuszewo oraz katedra. Szczecin – Dąbie było całe zniszczone…
Zaczęto remontować i rozbudowywać śródmieście…
12 grudnia 1970 roku nastąpiła wielka podwyżka cen żywności, która spowodowała strajk. Tego dnia samego dnia „ruszyła” Stocznia Szczecińska (tzn. jej robotnicy): po zgromadzeniu stoczniowcy zrobili pochód, który zaatakowała milicja. Wtedy robotnicy wrócili po metalowe narzędzia i zaatakowali ponownie, tym razem łamiąc opór MO (Milicji Obywatelskiej)…

Podróż bardzo się wydłużała. Nie mogłam się doczekać, kiedy będziemy na miejscu. Pociąg dojechał późnym popołudniem, ale było jeszcze widno. To, co zobaczyłam całkowicie mnie zaskoczyło i przeraziło. Pomimo tego, że wychowywałam się ze świadomością, że jest wojna, nie wiedziałam takich zniszczeń. Niemcy nigdy nie dotarli do naszej wsi. Myślałam, że jak już minęło 8 lat od zakończenia wojny, to wszystko wróciło do normy; ale pomyliłam się.
Wysiadając z pociągu, pierwszą rzeczą, jaka rzuciła mi się w oczy to zburzone domy przy ulicy Kolumba i zgliszcza za Odrą.
Wsiadłyśmy do tramwaju. Mijałyśmy …

Nadesłano pierwszą pracę na nasz konkurs „PAMIĘTAĆ SZCZECIN”. Co prawda „jedna jaskółka wiosny nie czyni”, ale przecież nie musimy aż tak bardzo obawiać się wydźwięku tego przysłowia, bo przecież mamy jesień! A że coraz dłuższe wieczory sprzyjają „długim Polaków rozmowom”, to na pewno nadejdą kolejne prace (właściwie już nadchodzą), a my z wielką przyjemnością będziemy je prezentować w naszym Portalu Miłośników Dawnego Szczecina.
Fakt ukazania się pierwszej pracy, która w wielu fragmentach zawiera interesujące wrażenia z pierwszych kontaktów „nowej szczecinianki” z naszym miastem na przełomie lat pięćdziesiątych i …

W dniu dzisiejszym mamy przyjemność obwieścić Państwu rozpoczęcie konkursu dla młodzieży szkół gimnazjalnych i ponadpodstawowych, zatytułowanego „PAMIĘTAĆ SZCZECIN”.
Konkursowi patronują:
Prezydent Miasta Szczecina, Pan Marian Jurczyk
Dyrektor Książnicy Pomorskiej w Szczecinie, pan Lucjan Bąbolewski
oraz patron honorowy: Kurator Zachodniopomorski, pan Jerzy Kotlęga
Ponadto wsparcia merytorycznego i organizacyjnego będą udzielać:
Wydział Oświaty i Kultury Fizycznej UM w Szczecinie
Dział Regionalny Książnicy Zachodniopomorskiej
Patronat prasowy:
Gazeta Wyborcza – Szczecin
Konkurs ten adresujemy generalnie do młodzieży gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych całego Województwa Zachodniopomorskiego, ponieważ zdajemy sobie sprawę, że także poza Szczecinem żyją osoby związane z historią stolicy Pomorza Zachodniego. Jeżeli …

Konkurs „PAMIĘTAĆ SZCZECIN” (na najciekawsze wspomnienia utrwalone przez młodzież) adresowany jest do uczniów gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych, którzy spiszą wspomnienia swoich krewnych lub znajomych. Wspomnienia te mogą być związane ze Szczecinem przedwojennym, jak też mogą dotyczyć okresu wojny i czasów późniejszych, aż do początku lat siedemdziesiątych (najpóźniej rok 1972).
Zasadniczym celem konkursu jest utrwalenie i rozpowszechnienie wspomnień osób, które mogą opowiedzieć ciekawe historie związane ze Szczecinem i jego mieszkańcami.