O ile pierwsze odwiedziny Karola Wojtyły w Szczecinie dotyczyły niewielkiej grupy osób (państwa młodych, ich rodzin i weselnych gości), to ostatnia – czwarta szczecińska wizyta Jana Pawła II skupiła ok. 700 tys. wiernych. Trzy wizyty były związane z naszą katedrą. Na pewno warto poznać wszystkie okazje i okoliczności wizyt Dostojnego Gościa – Sługi Bożego. Święty był wśród nas i tak pozostał…

W swojej posłudze prymasowskiej, od 12 XI 1946 r. do 28 V 1981 r. kard. Stefan Wyszyński odwiedził Szczecin siedem razy, w tym pięć razy wizyty były związane ze świątynią św. Jakuba.

Widocznym śladem misji chrystianizacyjnej bp. Ottona z Bambergu w Szczecinie (1124 r.) było wybudowanie dwóch kościołów: św. Piotra i Pawła oraz św. Wojciecha (Adalberta). Co do pierwszej świątyni nie ma wątpliwości, że stała ona poza wałami Szczecina. Dzisiejszy kościół św. Piotra i Pawła na placu o tej samej nazwie jest kontynuacją tego założenia. Druga świątynia, umiejscowiona przez niektórych historyków na wzgórzu zamkowym, przestała istnieć w drugiej połowie XII w. Najprawdopodobniej została zniszczona w czasie reakcji pogańskiej.

Pasztecik, czyli pyszne ciepłe ciasto drożdżowe z ulubionym przez klientów tradycyjnym nadzieniem mięsnym, kapustą i grzybami, albo pieczarką z serem. Do tego obowiązkowo barszczyk ze świeżych buraków – to podstawa menu baru przy al. Wojska Polskiego.

W dekrecie erygującym parafię pw. św. Jakuba Apostoła z 23 XII 1954 r. czytamy: “Nowa parafia powstaje z podziału parafii św. Jana Chrzciciela i obejmuje wschodnią część tejże parafii. Linia podziału biegnie od północy na południe – od granicy Parafii św. Rodziny przy ul. Świerczewskiego – środkiem ul. Mazurskiej poprzez Plac Lotników oraz środkiem całej ul. Kaszubskiej do zbiegu z ul. Czarneckiego.

Około 1949 r. centralna parafia Szczecina – św. Jana Chrzciciela liczyła 40 tys. wiernych. Do wymienionej parafii należał poprotestancki kościół, którego ruiny 16 VII 1949 r. zostały poświęcone św. Stanisławowi Kostce. Kościół obejmował posługą ok. 6 tys. mieszkańców w dzielnicy Grabowo. Parafia posiadała jeden czynny kościół Najświętszego Serca Jezusowego (poświęcony 15 VII 1945 r.) jako zastępczy, do czasu odbudowania kościoła pw. św. Jana Chrzciciela.

Szczecin początku XX w. to miasto budów i nowych inwestycji. Powstające budowle trwale wpisywały się w krajobraz stolicy Pomorza. Od 1902 r. w panoramie miasta w sąsiedztwie Magazinstrasse (dziś ul. Rybacka) pojawił się nowy obiekt z wysoką, 68-metrową wieżą.

Święto klasy robotniczej dziś niechętnie wspominane, dla powojennego pokolenia było świętem radości. Właśnie dlatego, że większość ludzi była ciężko doświadczona latami wojny. Wspomnienia młodości, zawsze są słodkie, niezależnie od epoki.

Kiedy w styczniu 1943 r. podczas spotkania Churchilla i Roosevelta w Casablance ustalono wytyczne do prowadzenia wojny powietrznej i systematycznego bombardowania niemieckich miast, sposób i skuteczność alianckich nalotów przybrała na sile. Dotychczasowe naloty nie odznaczały się ani perfekcją, ani skutecznością. Także w Szczecinie straty podczas nalotów w 1940 i 1941 r. można uznać za znikome. Zostało to omówione w oddzielnym artykule Naloty na Szczecin we wrześniu 1941 r. Pierwszy poważny atak na miasto po konferencji w Casablance nastąpił w nocy 20/21 kwietnia (w nocy z wtorku na środę przed Wielkanocą) …

Gdy ktoś zejdzie ulicą Podgórną w dół, znajdzie fragment murów obronnych Szczecina, na murze znajdzie tablicę upamiętniającą pobyt hetmana Stefana Czarnieckiego na ziemi szczecińskiej. W 1657 r. wódz wiódł wojsko na szwedzkie wówczas Pomorze, by dokonać zniszczeń i odpłacić za potop szwedzki. Rok później poprowadził kolejną wyprawę, przez Pomorze – powiódł wojsko do sojuszniczej Danii.