Na początku wieku XIX miasto otaczały jeszcze mury obronne wraz z przynależnymi do nich fortami. Aby móc wybudować tory kolejowe musiano dokonać wielu zmian w Forcie Prusy. Koniecznym stało się obniżenie terenu dla uzyskania tego samego poziomu co przy drodze na Pomorzany. W miarę rozwoju zabudowań kolejowych przesunięto także teren umocnień w kierunku północnym.
Począwszy od XVIII wieku na miejscu dzisiejszego dworca znajdował się piękny ogród położony na skarpie i schodzący tarasami ku Odrze. Ogród założył szczeciński kupiec Georg Ch. Velthusen. W ogrodzie znajdował się dom ogrodnika, wielka cieplarnia, ale …

Nazwa ulicy Łasztowej łączy się nierozerwalnie z wyspą Między­odrza o tej samej nazwie, tj. Łasztownią, położoną po prawej stronie Odry, naprzeciwko Starego Miasta, a połączoną z nim mostem Długim. Historia tej wyspy od średniowiecza jest ściśle związana z dziejami szczecińskiego portu. Wyspa Łasztownia w obecnym swoim kształcie terytorialnym wybiega znacznie poza swoją historyczną najstarszą po­przedniczkę. Aktualnie jej wschodnie, południowe i północne krańce obramowane są wodami Parnicy, Kanału Zielonego, Duńczycy i Kanału Wrocławskiego. We wczesnym średniowieczu wyspa była znacznie mniejsza. Stanowiła tylko niewielką kępę przybrzeżną, położoną na­przeciwko dzisiejszego mostu Długiego i …

Jaromir, Stalin i bałagan
Gdyby nie zniszczenia wojenne z centrum w kierunku Niebuszewa jechalibyśmy dzisiaj wąską aczkolwiek daleko bardziej niż dziś uroczą aleją Wyzwolenia.
To zdjęcie, jest jednym z najlepszych dowodów na to jak bardzo po wojnie zmienił się Szczecin. Kto pozna dziś, że ów widok przedstawia współczesną, szeroką aleję Wyzwolenia widzianą od strony placu Żołnierza, a tu gdzie po prawej stronie stoją kamienice biegnie dziś nitka jezdni prowadząca w kierunku placu Rodła?

Nowe Podzamcze
Kamienica, w której mieści się nowa siedziba redakcji “Głosu Szczecińskiego” jedynie w ogólnym zarysie przypomina tą, która stała w jej miejscu przed wojną. Tak odbudowano niemal całe Podzamcze zachowując jednak to co najcenniejsze – historyczny układ ulic i rynków.
W czasie wojny większość Starego Miasta legła w gruzach. I chociaż część kamienic nadawała się do odbudowy zapadła decyzja o ich zburzeniu. W ten sposób najstarsza część Szczecina zmieniła się w wielką łąkę z samotnie stojącym pośrodku niej ratuszem i basztą. I tak miało już zostać. Wytłumaczenie było proste. …

“Obiekt w ruinie. Wejście grozi niebezpieczeństwem” – taka informacja wisi na drzwiach wieży widokowej na Gocławiu. Zabytek od ponad trzech lat ma swojego właściciela, ale nadal nic się w nim nie dzieje. Obecny gospodarz kupił wieżę na początku 2001 r. Był jedynym chętnym w zorganizowanym przez gminę przetargu. Za zabytek zapłacił ponad 350 tys. zł. Dostał też w wieczyste użytkowanie przyległy grunt. Zgodnie z umową miał w wieży urządzić lokal gastronomiczny albo przeznaczyć ją na cele rekreacyjno-turystyczne. Ponieważ jest wpisana do rejestru zabytków, wszystkie prace powinny być uzgadniane z konserwatorem …

Norwegowie w centrum
Fachowcy ubolewali, że w ciągu pięciu, siedmiu lat uda się wyremontować tylko dwanaście kwartałów starej zabudowy w centrum Szczecina. Do dziś nie możemy się uporać z dwoma.
Kompleksowa renowacja zabudowy centrum Szczecina miała być inwestycją, która zmieni wygląd tej części miasta. Projekt był optymistyczny, z dzisiejszej perspektywy mało wiarygodny.

W czasach gdy w centrum Szczecina stoi obite blachą pudło zwane szumnie centrum handlowo rozrywkowym warto przypomnieć czasy gdy do tego samego celu stawiano daleko bardziej urokliwe budynki.
Takim protoplastą współczesnych centrów handlowo-rozrywkowych był w Szczecinie z pewnością kompleks Ufa-Palast. To dzisiejsza Galeria Centrum. Te kilka pięter galerii handlowych nie robi już dziś wrażenia. W dużej mierze przez to, że po wojnie zupełnie zmieniono charakter budynku i nie odbudowano jego największej atrakcji – gigantycznego kina i sali widowiskowej w jednym.

Szklane dachy
Na początku lat 90. szczecińskie gazety zapowiadały szumnie, że tylko kilka lat dzieli nas od powstania w centrum miasta w Manhattanu. Na czym się skończyło, sami widzimy.
W artykułach publikowanych w szczecińskiej prasie w tamtym okresie optymizm wręcz razi. Koniec starego systemu i narodziny nowego miał spowodować niespotykaną wręcz przemianę Szczecina. Dziś przyjrzymy się planom budowy nowego centrum miasta z tamtych czasów.

Metro i nowe mosty
W roku 2000 miało już nie być w Szczecinie sygnalizacji ulicznych. Tak uważali 30 lat temu szczecińscy architekci przewidując, że u progu XXI wieku w naszym mieście wszystkie ważniejsze skrzyżowania będą dwupoziomowe.
Powracamy do niespełnionych wizji urbanistów, architektów, planistów, którzy pod koniec lat 70. XX wieku opisywali Szczecin, jaki miał być według nich w roku 2000. Dziś prezentujemy ówczesne plany dotyczące komunikacji. Wszystkie, jako oczywiste i pewne, zaprezentowane zostały w roku 1978 w albumie “Szczecin wczoraj dziś jutro” Henryka Mąki.

Kasa, schron i bałagan
Niespodziewane spotkania z tajemniczą historią Szczecina towarzyszyły robotnikom, którzy w połowie lat 70. przebudowywali śródmiejski odcinek alei Wyzwolenia.
Odcinek ten przebiega między placem Rodła i placem Żołnierza. Do połowy lat 70. aleja Wyzwolenia była tu jedynie wąską, brukowaną jezdnią, środkiem której biegły tory tramwajowe. Patrząc na tą ulicę można było sobie wyobrazić przedwojenny wygląd tej ulicy, która z obu stron zabudowana była bogato zdobionymi, efektownymi kamienicami. W czasie II wojny światowej większość z nich została zniszczona. Ocalały tylko nieliczne, skupione w rejonie narożnego budynku, w którym …